Zaufanie dziecka do rodziców. Jak je skutecznie budować?

Zaufanie to w dużym skrócie wiara w dobro ludzi i świata. Kojarzymy je również z uczciwością i dobrymi cechami charakteru. Oczekujemy, że druga osoba lub rzecz jest prawdziwa, wiarygodna i właściwie spełnia swoją funkcję.

Rodzice mają ogromny wpływ na to, w jaki sposób powstaje i kształtuje się zaufanie ich dziecka. To ich rolą jest wsparcie malucha od najmłodszych lat w rozwijaniu tej postawy. Kiedy dziecko ufa, wie, że może bezpiecznie się otworzyć, że może podzielić się swoimi przemyśleniami i zaprosić rodziców do swojego świata. To daje mu przestrzeń na wysłuchanie, zrozumienie i akceptację.

To właśnie komunikuje rodzicom dziecko. Rodzice zaś mogą dać mu tę przestrzeń, w której się odnajdzie i w której zostanie zrozumiane, wysłuchane i zaakceptowane, w zamian dostając zaufanie.

Zaufanie w relacji rodzic - dziecko ma ogromne znaczenie dla malucha. W pierwszych latach życia uczy się siebie poprzez kontakty z ludźmi, którzy go otaczają: rodzicami, z bliższym i dalszym otoczeniem.

Przede wszystkim jednak uczy się nawiązywać kontakt z samym sobą, rozpoznając własne emocje i przeżycia, odbierając świat swoimi zmysłami. Uczy się określać i nazywać to, czego doświadcza.

U rodziców szuka możliwości podzielenia się tym światem, pomocy jak poznawać i odkrywać siebie. Jeśli rodzice dają konstruktywną przestrzeń, wzmacniają tym samym jego poczucie własnej wartości.

Jeśli maluch czuje, że może ufać swoim rodzicom, zbuduje z nimi stabilną więź, która trudno będzie zerwać. Pamiętajmy, że to, co dziś wzmacniamy, w przyszłości zaprocentuje więzią, w której i rodzice i dziecko będą mogli być sobą.

Co możemy zrobić, aby budować zaufanie u dziecka na co dzień? Oto 5 działań, które możemy podejmować każdego dnia, aby krok po kroku budować zaufanie dziecka:

• prawdomówność - podobnie, jak w każdej innej relacji, tak i tutaj kluczowym warunkiem zaufania jest mówienie prawdy; dobrze jest odpowiadać na pytania dziecka zgodnie z prawdą i tak, by dziecko mogło pojąć znaczenie tych słów;
• uważne słuchanie - warto oprócz interpretacji słów dziecka, zrozumieć przekaz i potrzeby, jakie z nich wynikają; czasem dziecko mówi w nerwach coś, co nas rani - dobrze w takiej sytuacji porozmawiać z nim o tym, jak się z tym czujemy i wspólnie pomyśleć, jak możemy ten problem rozwiązać; warto również pokazywać pozytywne uczucia w odpowiedzi na negatywne;
• konsekwencja - nie obiecujmy dziecku czegoś, czego nie będziemy mogli mu dać; nie warto szukać łatwych rozwiązań, obiecując coś na chwilę, aby np. załagodzić sytuację, a potem o tym zapomnieć; maluchy mają dobrą pamięć i z pewnością będą o tym pamiętać; jeśli będziemy konsekwentni, dziecko z pewnością to doceni;
• poczucie bezpieczeństwa i bliskość - elementy te idą ze sobą w parze - jeśli dajemy dziecku poczucie bezpieczeństwa i bliskość na co dzień, nie będzie miało żadnego powodu, aby nam nie ufać;
• szacunek i akceptacja - nigdy nie powinniśmy traktować uczuć i potrzeb dziecka z przymrużeniem oka, pobłażliwie - emocje zawsze są emocjami, niezależnie, czy wyraża je dorosły, czy dziecko; jeśli podchodzimy do nich poważnie, okazując przy tym dziecku miłość i dając poczucie bezpieczeństwa, możemy być spokojni o jego zaufanie do nas.