Zapalenie tarczycy Hashimoto. Zobacz, jakie są objawy u dzieci

Organizm ludzki na skutek nieprawidłowości w działaniu, zamiast zwalczać obce drobnoustroje, zaczyna atakować własne komórki. W tym przypadku komórki pęcherzyków tarczycy. Początkowo choroba nie daje żadnych charakterystycznych objawów, bowiem jej pierwsze symptomy towarzyszą bardzo wielu dolegliwościom.

• dziecku jest stale chłodno lub zimno;
• odczuwa zmęczenie i osłabienie;
• nie chce mu się nic robić, jest apatyczne i smutne;
• miewa częste ataki złego humoru;
• ma kłopoty z koncentracją;
• często jest rozdrażnione, a nawet wybuchowe;
• ma kłopoty z zasypianiem lub z ciągłym spokojnym snem w nocy;
• miewa bóle mięśni;
• miewa trachykardię (przyspieszoną akcję serca);
• zdarzają się opuchnięcia w obrębie twarzy - zwłaszcza na powiekach;
• skóra staje się szorstka;
• zdarza się, że dziecku wypadają włosy;
• nadmiernie się poci;
• zaczyna przybierać na wadze.

Choroba Hashimoto u wielu dzieci daje takie same objawy jak ADHD. Dlatego też, przy każdym podejrzeniu zespołu nadpobudliwości psychoruchowej należy sprawdzić, czy zmiany zachowania nie są związane z nieprawidłowościami ze strony hormonów. Jeżeli podejrzenia się potwierdzą, leczenie spowoduje także ustąpienie części objawów nadpobudliwości.

Zapalenie tarczycy, jak każda choroba o podłożu autoimmunologicznym, jest dziedziczna. Jeśli rodzice lub rodzeństwo cierpią na chorobę Hashimoto bądź na inne schorzenia autoimmunologiczne, możemy spodziewać się wystąpienia choroby u dziecka, choć nie jest to pewne, że maluch także zachoruje. Zachować jednak należy wzmożoną czujność. U dzieci choroba ujawnia się zazwyczaj w dwóch momentach: na etapie wczesnoszkolnym – około 7-8 roku życia lub w okresie dojrzewania, na skutek gwałtownych zmian hormonalnych w organizmie.

U dziecka, u którego podejrzewana jest dysfunkcja tarczycy, przeprowadzane są badania krwi, pozwalające ustalić poziom hormonów przysadki mózgowej i tarczycy: tyreotropiny (TSH), tyroksyny (T4) i trijodotyroniny (T3). Konieczne jest także badanie USG tarczycy. Pacjentem opiekuje się lekarz endokrynolog.

Leczenie choroby Hashimoto polega na podawaniu tyreoidyny, kortyzonu lub jego pochodnych obniżających intensywność odczynu między antygenami i przeciwciałami. Najtrudniejsze w tej terapii jest ustalenie odpowiednich dawek hormonów, zależnie od wieku, wagi i etapu rozwojowego dziecka. Zdarza się, że w pierwszym okresie leczenia dziecko sprawia wrażenie bardziej rozstrojonego niż przed terapią, jednak są to zazwyczaj problemy przejściowe.

• Objawy Hashimoto – czym jest Hashimoto, diagnostyka, leczenie
• Hashimoto w ciąży
• Jak wybrać laktator?

Chorym na Hashimoto zaleca się unikanie żywności jodowanej. Jod zawarty w naturalnych produktach spożywczych nie jest problemem, ponieważ jego ilości w pożywieniu są bardzo niewielkie. Należy jedynie unikać produktów o dużej zawartości tego pierwiastka, takich jak owoce morza czy wodorosty i algi morskie. Do solenia potraw należy używać zwykłej, niejodowanej soli.

Jakkolwiek jod jest bardzo korzystny dla ludzi z klasyczną niedoczynnością tarczycy, o tyle staje się on nieodpowiedni dla tych, którzy cierpią na chorobę Hashimoto. Jednym z klasycznych symptomów niedoczynności tarczycy jest powiększenie gruczołu tarczycy i tzw. wole. Ludzie z chorobą Hashimoto również często posiadają wole na szyi, ale przyjmowanie dużych ilości jodu tylko podrażnia gruczoł tarczycy, dając skutek odwrotny do pożądanego. Choroba Hashimoto nie jest bowiem wynikiem braku jodu w organizmie, a reakcją na jego obecność, dlatego zażywanie większych dawek tego minerału dodatkowo obciąża osłabiony gruczoł.

Rodzice dzieci dotkniętych tą chorobą w żadnym razie nie powinni planować urlopów nad morzem. Jeżeli wybieracie się na wakacje, lepiej kierować się w tereny górskie, o niskim stężeniu jodu w powietrzu, a jeśli już chcecie spędzić wczasy nad wodą – to raczej nad jeziorami niż na wybrzeżu morskim czy oceanicznym.

Masz newsa, zdjęcie lub filmik? Prześlij nam przez dziejesie.wp.pl.