rozwój psychiczny dziecka

Czy kiedykolwiek zmusiłeś swoje dziecko do zapisania się na piłkę nożną, bo inni rodzice tak zrobili? A może złościłeś się na nie za złą ocenę, martwiąc się, co pomyśli nauczyciel? Jeśli odpowiedziałeś twierdząco na którekolwiek z tych pytań, być może czas zastanowić się nad swoim podejściem do rodzicielstwa. Które zachowania są szczególnie groźne i mogą zatrzymać rozwój, a nawet uszkodzić mózg dziecka?

W deszczowy dzień na przystanku autobusowym stoi grupa ludzi z parasolami. Ale coś na tym obrazku się nie zgadza. Czy znajdziesz ten jeden błąd?

Projekt ustawy, który zakłada, że młodzież powyżej 13. roku życia będzie mogła korzystać z pomocy psychologa i psychoterapeuty, nawet jeśli nie ma możliwości uzyskania na to zgody rodzica, a od 16. roku życia także jeśli rodzic nie wyraża zgody, trafił do podkomisji. Niektórzy politycy są jednak przeciwko.

Mózg nastolatka nieustannie się rozwija. Zakłócenie tego procesu może skutkować zwiększeniem ryzyka schizofrenii, choroby afektywnej dwubiegunowej lub depresji.

Popularność obrazkowych testów osobowości nie słabnie już od kilku lat. Nic dziwnego, to doskonały sposób na chwilę odprężenia, ale także okazja, by w łatwy i szybki sposób dowiedzieć się czegoś więcej na temat charakteru, ukrytych pragnień czy słabych i mocnych stron naszej osobowości. I właśnie o nich dowiesz się, rozwiązując poniższy test. Gotowy?

Żeby mieć uprawnienia do wykonywania określonych zawodów, trzeba kończyć szkoły, zdawać egzaminy. Żeby zostać rodzicem, nie trzeba nikomu udowadniać swoich kompetencji. Dopóki nie dojdzie do drastycznych zaniedbań lub dziecko się nie poskarży, nikt nie kontroluje właściwie tego, co dzieje się w czterech ścianach. Przemoc natomiast to nie tylko bicie, ma różne, niekiedy głęboko skrywane oblicza.

Rozwój emocjonalny dziecka w wieku poniemowlęcym wiąże się z jego wchodzeniem w coraz szersze interakcje z ludźmi. Maluch pragnie poznawać innych. Mama i tata są mu znani, bliscy. Dziecko w tym wieku zaczyna coraz bardziej interesować się kontaktami z rówieśnikami czy z innymi dorosłymi.

Niektóre dzieci reagują agresją, płaczem i histerią na próby ubrania ich czy założenia, chociażby pieluchy. Często jest to objaw buntu i testowania granic, jednak zdarza się, że takie zachowanie to objaw poważnego zaburzenia.

Uczniowie ze szkoły podstawowej w Pustkowie obejrzeli film „Zerwany Kłos”. Zbulwersowana matka zainterweniowała. Jej zdaniem film jest brutalny, zdecydowanie nie dla młodego widza.

Rodzie z niepokojem spoglądają na dziecko, które od kilku dni skarży się na ból głowy. Obawiają się, że dotknęły je poważne problemy zdrowotne. Ale wizyta u lekarza i badania niczego nie potwierdzają. Może więc nasza pociecha symuluje?

Wiele badań wykazało, że dzieci, które dorastają w biedzie, mają wiele problemów fizycznych, gdy dorosną. Naukowiec z Uniwersytetu Cornell dodaje teraz do listy negatywnych skutków biedy słabe zdrowie psychologiczne.

W okresie wczesnego dzieciństwa następuje różnicowanie się uczuć, wytwarzanie więzi między dzieckiem a osobą dorosłą oraz początki interakcji z innymi dziećmi. O ile do trzeciego miesiąca dziecko jest zdolne do przeżywania zadowolenia lub niezadowolenia, to pod koniec okresu niemowlęcego przeżywa wiele różnych pozytywnych i negatywnych stanów emocjonalnych, takich jak: radość, miłość, zazdrość. Stany te są nietrwałe i łatwo zmieniają się od pozytywnych do negatywnych. Jak wygląda rozwój emocjonalny dziecka w wieku niemowlęcym?

Mówienie „nie” bardzo trudno przychodzi nastolatkom szczególnie wtedy, gdy chcą się przypodobać rówieśnikom. Odmowa zapalenia papierosa czy pójścia na piwo może wiązać się z brakiem akceptacji ze strony kolegów, a nawet wpływać na wykluczenie z grupy i ostracyzm społeczny. Z obawy przed krytyką i wyśmianiem, młodzież często ulega namowom i pokusom, nie umiejąc powiedzieć stanowczo „nie”. Uległość wynika z konformizmu i nieustabilizowanej samooceny. Zdolność obrony własnych poglądów i wyrażania własnego stanowiska to asertywność. Jak odmawiać w sposób asertywny, nie tracąc w oczach innych ludzi?

Kółko artystyczne to świetny sposób na pobudzenie nie tylko kreatywności dziecka. Zajęcia artystyczne dla dzieci pokazują różnorodne możliwości ekspresji – poprzez sztuki wizualne, język, ruch czy też muzykę. Wpływa to korzystnie na wszechstronny rozwój dziecka, które rozwija umiejętności manualne, a także uczy się odbioru sztuki i pewnej wrażliwości, która pozostanie z nim także w dorosłym życiu. Koło artystyczne przeznaczone jest dla wszystkich uczniów, a nie jedynie dla tych wybitnie uzdolnionych dzieci w danej dziedzinie.

Maria Montessori (1870-1952) była pierwszą kobietą-lekarzem, a jednocześnie antropologiem i pedagogiem, która na bazie swojej wieloletniej pracy z dziećmi stworzyła nowe pojęcie procesu edukacji. Istota pedagogiki Montessori to wiara w to, że dziecko uczy się samodzielnie, jeśli jest do tego gotowe. Ponieważ każde dziecko jest inne, powinno rozwijać się według stworzonych przez siebie (swoje możliwości, kompetencje, umiejętności) indywidualnych planów rozwojowych tak, aby właściwa realizacja umożliwiała mu naukę efektywniejszą. Według Montessori, dziecko nie staje się idealnym, lecz osiąga optimum własnych możliwości rozwojowych. Słynne zdanie, które stanowi zasadę wychowania metodą Montessori, brzmi: „Pomóż mi to zrobić samemu”.

Kontakty z rówieśnikami stanowią bardzo istotny aspekt rozwoju społecznego dzieci. Grupa rówieśnicza jest naturalną płaszczyzną uczenia się ról społecznych i odbywania treningu interpersonalnego. Już niemowlęta wykazują potrzebę obcowania z ludźmi, reagują płaczem na nieobecność rodzica. W miarę dorastania dziecka zakres jego kontaktów rozszerza się – już nie tylko interakcje ograniczają się do rodziców, rodzeństwa, dziadków i dalszej rodziny, ale ważne miejsce zajmują koledzy i koleżanki z przedszkola albo szkoły. Potrzeba kontaktu z rówieśnikami uwypukla się wyraźnie w młodszym wieku szkolnym.

Burza hormonów u nastolatka to przyczyna wielu domowych konfliktów. Okres dojrzewania jest niezwykle trudny zarówno dla dziecka, które kształtuje swoją osobowość, szuka własnych dróg i pragnie większej niezależności, jak i dla rodziców, którym ciężko jest zaakceptować, że ich dziecko staje się dorosłe. Problemy wieku dojrzewania to między innymi brak zrozumienia u rodziców i poczucie ograniczenia. Chociaż nieporozumień w tym czasie trudno jest uniknąć, warto pamiętać, że szczera rozmowa z dzieckiem może poprawić stosunki w rodzinie i sprawić, że faza buntu minie bez poważniejszych konsekwencji.

Rozwój psychiczny dziecka w wieku przedszkolnym jest równie ważny jak rozwój fizyczny i społeczno-emocjonalny malucha. Wiek od 3 do 6 lat to okres szybkiego dojrzewania fizycznego, mentalnego i emocjonalnego. Jest to okres intensywnego rozwoju i nauki o sobie i świecie. Zmysły dziecka wyostrzają się, pozwalając mu coraz konkretniej i dokładniej spostrzegać wszystko to, co go otacza. Rozwój dziecka w tej fazie często jest opisywany przez psychologów i pedagogów.