opieka nad dzieckiem (strona 16 z 16)

Wstydliwość dziecięca przypada na różne okresy życia i rozwoju malucha. Wynika z konfrontacji z nieznanym światem, z sytuacjami, w których pojawiają się nowe osoby, a dziecko jest eksponowane na ich widok, często zmuszone do zaśpiewania piosenki lub wyrecytowania wierszyka. To, że dziecko należy do wstydliwych, wynika także z jego osobowości. Jeśli jest introwertyczna, dziecko należy do spokojnych, unikających zbyt dużej liczby nieznanych osób i sytuacji. Lubi być samo i jest wtedy spokojniejsze, bo w tłumie ludzi często przychodzi mu być ocenianym. A często oceny stanowią dla dziecka czynnik stresogenny, więc woli unikać takich sytuacji i jest określane mianem nieśmiałego dziecka.

Większość dziadków wita zadanie pierwszej opieki nad wnukami z mieszaniną radości i strachu. Nie mogą się doczekać, aż wezmą na ręce swoje wnuki, ale są jednocześnie świadomi narzucanych im przez własne dzieci norm dotyczących tego, jak odpowiednio zająć się maluchami.

Mimo iż niemowlęta nie mówią, przychodzą na świat z umiejętnością komunikowania się z otoczeniem za pomocą ruchów ciała, reakcji na stymulację oraz płaczu. Są to części składowe złożonego języka zachowań dziecka. W 1973 roku dr T. Berry Brazelton wraz z kolegami opracował tak zwaną skalę Brazeltona, która stanowi przewodnik dla rodziców, lekarzy oraz naukowców na temat języka niemowląt. Skala Brazeltona pomaga zrozumieć zachowanie dzieci.

Trzeba sobie jasno uświadomić, że wszystkie dzieci krzyczą w pierwszych tygodniach swojego życia. Pierwszy krzyk dziecka, tuż po narodzinach, to jego pierwszy łyk powietrza, jaki nabiera w płuca. Wcześniej oddychanie jako takie nie było w pełni możliwe. Dziecko otrzymywało tlen z utlenowanej krwi poprzez pępowinę, skąd dalej transportowany był on do jego komórek. Tak naprawdę, pierwszy krzyk to cała seria oddechów. To szalenie ważna i wrodzona czynność. Wbrew pozorom jednak wcale dla maleństwa nie taka prosta.

4 kwietnia 2011 roku weszła w życie ustawa z 4 lutego 2011 roku o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (Dz. U. Nr 45, poz. 235). Jest to tzw. ustawa żłobkowa. Znajdują się w niej uregulowania dotyczące tworzenia, funkcjonowania i finansowania miejsc opieki nad małymi dziećmi.

Placówki opiekuńczo-wychowawcze zapewniają opiekę i wychowanie dzieciom, które całkowicie lub częściowo zostały pozbawione opieki rodzicielskiej. Pobyt dziecka w takiej placówce powinien mieć charakter przejściowy, czyli do czasu powrotu do rodziny naturalnej lub umieszczenia go w rodzinie zastępczej. Placówki opiekuńczo-wychowawcze zaspokajają niezbędne potrzeby bytowe i rozwojowe dziecka, w tym zapewniają pełne świadczenia zdrowotne oraz umożliwiają kształcenie. Dziecko pozbawione opieki rodzicielskiej może zostać skierowane na pobyt w placówce opiekuńczo-wychowawczej następującego typu: interwencyjnego (pogotowie opiekuńcze), rodzinnego (rodzinne domy dziecka), socjalizacyjnego (dom dziecka). Poszczególne typy placówek charakteryzują się odmiennym zakresem swoich działań.

Egoizm dziecięcy to naturalny i powtarzający się co jakiś czas okres w życiu dziecka od 2 do około 5 r.ż., kiedy dziecko niechętnie dzieli się swoimi zabawkami i równie niechętnie współpracuje w grupie. Dziecko skupione jest na sobie i własnych odczuciach, dlatego niekiedy zwrócenie mu uwagi staje się przyczyną wybuchów złości i wymuszania płaczem. Bardzo ważna jest natychmiastowa i zdecydowana reakcja rodziców, którzy nie powinni bagatelizować problemu.

Nadpobudliwość psychoruchowaprzejawia się u dziecka występowaniem objawów związanych z deficytami uwagi, impulsywnością i nadmierną ruchliwością. Występowanie wszystkich tych objawów znacznie utrudnia funkcjonowanie społeczne dzieci dotkniętych nadpobudliwością. Jednostkowo objawy nadpobudliwości są zmienne, ale mogą trwać latami i wpływać na karierę edukacyjną dziecka.

Jeszcze do niedawna żłobek dla dzieci kojarzono z ciągłym katarem, przeziębieniami malucha, odparzeniami na pupie, stresem i łzami z powodu rozstania z mamą. Obecnie żłobki zmieniają swój wizerunek i wiele mam, nawet tych, które nie pracują zawodowo, podejmuje decyzję o zapisaniu własnego dziecka do żłobka. Psychologowie zwracają jednak uwagę, że z decyzją o wyborze żłobka nie ma się co śpieszyć, bowiem najlepiej, by do trzeciego roku życia dziecko pozostawało pod opieką mamy, z którą czuje się najbezpieczniej i której obecność sprzyja prawidłowemu rozwojowi szkraba. Niestety, czasem nie ma innego wyjścia – mama musi wrócić do pracy, na nianię brakuje pieniędzy, nie można liczyć na wsparcie dobrej babci czy cioci. W takich okolicznościach mama dwulatka czy nawet rocznego maluszka decyduje się na żłobek. O czym pamiętać, wybierając żłobek dla swojego dziecka?

Dziecko, które notorycznie bawi się samo, po szkole spędza czas przed komputerem, nie jest zapraszane na urodziny koleżanek i kolegów z klasy i nikt do niego nie dzwoni, to wbrew pozorom powód do zmartwień dla rodziców. Powodów samotności może być wiele. Jednym z nich może być fakt, że dziecko może być odrzucone przez grupę, nieśmiałe z natury, zamknięte w swoim świecie czy też mieć niewielkie potrzeby społeczne.

Jakie błędy wychowawcze popełniają rodzice, jeżeli chodzi o poświęcanie dzieciom swojej uwagi?

Dziecko wymaga ciągłej opieki, więc niania to dla wielu młodych rodziców jedyne możliwe rozwiązanie. Młode mamy wracają coraz częściej do pracy od razu po urlopie macierzyńskim, który trwa tylko 16 tygodni. Oczywiście dla dziecka byłoby lepiej, gdyby opiekował się nim ktoś bliski, na przykład tata czy babcia. Kiedy nie ma innej możliwości, trzeba zdać się na pomoc opiekunki do dziecka. Ma to swoje wady, ale także zalety.

Bywa, że dzieci są tak żywiołowe, że nie da się nad nimi zapanować. Nie są w stanie ani przez chwilę spokojnie usiedzieć w miejscu. Z drugiej zaś strony dzieci mogą być wyjątkowo spokojne. Nie przejawiają chęci do jakiejkolwiek formy aktywności, co przyczynia się do tego, że rodzice są zaniepokojeni stanem rozwoju swojego dziecka.

Pierwsza nauka cyferek to dla naszego dziecka rzecz niezwykle ważna, a od tego jak pomożemy mu poznawać świat małej matematyki zależeć będą w przyszłości jego faktyczne umiejętności i zapał do uczenia się przedmiotów ścisłych. Pierwszych kilka lat z życia dziecka to czas, w którym nabiera ono przekonania lub niechęci do określonych działań w przyszłości. W związku z tym, jeśli chcemy, aby nauka sprawiała dziecku przyjemność, trzeba mu pomóc.

Wiele osób wie, czym jest zasiłek opiekuńczy i kiedy można się o niego ubiegać, ale niewielu zdaje sobie sprawę, jak obliczyć wysokość zasiłku opiekuńczego. Najprościej mówiąc, miesięczny zasiłek opiekuńczy wynosi 80% podstawy wymiaru, tzn. pracownikowi za okres zwolnienia lekarskiego z powodu konieczności sprawowania opieki nad członkiem własnej rodziny należy się zasiłek w wysokości 80% przyjętej podstawy wynagrodzenia z okresu dwunastu miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy.

Nieśmiałość jest bolesnym doświadczeniem, które może dotyczyć dzieci i młodzieży. Bywa tzw. sytuacyjna nieśmiałość, która może dotyczyć nawet dorosłych osób i wiąże się przeważnie z silnym lękiem przed określonymi sytuacjami, np. wystąpieniem publicznym. Bywa i taka nieśmiałość, która przeradza się w swoistą fobię społeczną i powoduje duże cierpienia emocjonalne. Jakkolwiek różne są podstawy występowania nieśmiałości, warto zadbać o to, aby dziecku nieśmiałemu pomóc.

Życie uczuciowe człowieka rozwija się od wczesnego dzieciństwa do wieku dojrzałego. Przejście na kolejny etap rozwoju może dokonać się tylko wówczas, gdy na poprzednim etapie zostały zaspokojone naturalne potrzeby oraz potrzeby psychiczne: miłości, bezwarunkowej akceptacji oraz przynależności. W związku z niedojrzałością układu nerwowego przeżycia emocjonalne małych dzieci są krótkotrwałe, intensywne i cechuje je chwiejność.

Jest taki okres w życiu dziecka, kiedy dowiaduje się, że nie ma Mikołaja na świecie. Zdarza się to na różnych etapach życia. Zazwyczaj szybciej wiedzą o tym te dzieci, które mają starsze rodzeństwo. Najczęściej maluch dowiaduje się prawdy o Mikołaju, kiedy idzie do szkoły. Gdzieś koło 1-2 klasy wychodzi cała prawda na jaw. Mikołaja nie ma.