Rdest ptasi - eliksir młodości z pól i łąk

Rdest ptasi jest rośliną leczniczą o działaniu łagodnym. Surowcem jest ziele. Występują w nim flawonoidy (awikularyna, hyperozyd, kwercetyna), garbniki, śluzy, kwas kawowy, kwas chlorogenowy, sacharoza, fruktoza, sole mineralne, krzemionka, znaczne ilości witaminy C i K, karoten.

Rdest ptasi wykazuje działanie moczopędne, poprawiające przemianę materii, a także przeciwzapalne. Jest też stosowany przy schorzeniach płucnych, a zewnętrznie przy krwawiących, źle gojących się ranach. Posiada również właściwości odtruwające – „czyszczące krew”.

Ziele rdestu ptasiego stosuje się w wielu schorzeniach. Przede wszystkim, roślina skutecznie niszczy bakterie będące przyczyną stanów zapalnych organizmu, głownie dróg moczowych. Ponadto, dzięki właściwościom moczopędnym sprzyja usuwaniu wraz z moczem soli potasu i sodu, a także mocznika. Stąd jego zastosowanie w skazie moczanowej i w chorobach reumatycznych.

Ziele rdestu ptasiego działa kojąco na układ oddechowy, dlatego jest pomocne przy leczeniu chorób gardła i płuc. Związki zawarte w tej roślinie mają również działanie rozkurczowe. Poprawiają przemianę materii.

Preparaty z rdestu są też polecane w schorzeniach wątroby, przewodu pokarmowego oraz przy przeroście gruczołu krokowego. Ponadto pomogą zatamować niewielkie krwawienia w drogach rodnych. Obniżają też poziom cukru we krwi.

Ziele można także stosować zewnętrznie na rany, oraz owrzodzenia i oparzenia, gdyż dezynfekuje i przyspiesza gojenie. Wykorzystywane jest także jako środek do płukania w łagodnych stanach zapalnych błony śluzowej jamy ustnej i gardła.

Rdest ptasi jest szczególnie polecany osobom w podeszłym wieku. Dzięki wysokiej zawartości flawonoidów i innych związków, przeciwdziała procesom straszenia się organizmu. Napary i wyciąg z tej rośliny skutecznie przedłużają młodość. Ma pozytywny wpływ na demineralizację kości.
Rdest stosuje się także w leczeniu chorób dotykających seniorów – w przewlekłych schorzeniach dróg moczowych, przy skąpomoczu, w chorobach reumatycznych, dnie i skazie moczanowej.
Ze względu na obecność w zielu krzemionki, rdest może być używany jako lek uzupełniający w leczeniu gruźlicy, miażdżycy naczyń krwionośnych, a także w celu zwiększenia odporności organizmu.

Przetwory z ziela rdestu ptasiego stosowane w zalecanych dawkach leczniczych nie wywierają działania szkodliwego. Mimo to, rdest nie może być stosowany przez wszystkich.

Kto powinien zachować ostrożność? Osoby uczulone na promienie słoneczne, pacjenci po zawałach, zatorach, chorujący na dusznicę bolesną oraz zapalenie żył nie mogą zażywać preparatów z rdestem. To samo dotyczy tych, którzy mają skłonność do tycia, cierpią na cukrzycę, półpaśca oraz mają opryszczkę.

Preparaty z tego zioła zawierają tzw. czynnik antytiaminowy, czyli związek rozkładający witaminę B1. Dlatego też w przypadku dłuższego stosowania, należy przyjmować witaminę B1 w tabletkach.

Ziele rdestu ptasiego stosuje się w wielu postaciach. Młode pędy, zebrane wczesną wiosną można dodawać do sałatek, lecz na ogół tę roślinę przyjmuje się w postaci naparów i odwarów.
W aptekach i sklepach zielarskich znajdziemy suszone ziele, kapsułki, wyciągi, mieszanki ziołowe, a także płukanki i płyny zawierające w swoim składzie rdest.
Z suszonego ziela możemy przygotować napar, do stosowania wewnętrznego i zewnętrznego. Wystudzony świetnie sprawdzi się jako płyn do dezynfekowania jamy ustnej. Można nim również nasączyć gazę i powstały w ten sposób kompres używać do odkażania ran na skórze.

Jak przygotować leczniczy napar z ziela rdestu? Wystarczy czubatą łyżkę stołową ziela zalać szklanką wrzątku. Parzyć pod przykryciem przez 10 minut. Przecedzić.

Pić przy chorobach nerek, zapaleniu pęcherza moczowego i kamicy nerkowej po pół szklanki ciepłego naparu pięć razy dziennie.