Pokaż kategorie Parenting.pl
Pokaż kategorie

Ryzyko poronienia

Poronienie to utrata ciąży przed jej 22 tygodniem. Według danych szacunkowych nawet połowa ciąż kończy się poronieniem, przy czym często dochodzi do niego jeszcze zanim kobiecie spóźnia się okres, przez co może nawet nie zdawać sobie sprawy z tego, że doszło do poczęcia. Około 15% zdiagnozowanych ciąż kończy się utratą dziecka, z czego aż 80% przypadków poronienia ma miejsce w pierwszym trymestrze ciąży.

Przyczyny poronienia

Większość przypadków poronienia występujących w pierwszym trymestrze ciąży jest spowodowana nieprawidłowościami chromosomalnymi u płodu. Chromosomy to niewielkie struktury w komórkach ciała, które noszą w sobie wiele genów. Geny określają wszystkie fizyczne atrybuty danej osoby: płeć, kolor oczu i włosów, a także grupę krwi. Większość problemów chromosomalnych występuje przypadkowo i nie ma związku ze stanem zdrowia matki lub ojca.

Do poronienia przyczynić się mogą również następujące czynniki:

  • infekcje,
  • promieniowanie lub styczność z chemikaliami,
  • zaburzenia hormonalne,
  • wady w budowie macicy,
  • niewydolność cieśniowo-szyjkowa – przedwczesne rozszerzanie i otwarcie szyjki macicy bez dolegliwości bólowych i objawów porodu,
  • palenie papierosów, picie alkoholu, stosowanie narkotyków,
  • zaburzenia układu odpornościowego (np. toczeń),
  • poważna choroba nerek,
  • wrodzona choroba serca,
  • niekontrolowana cukrzyca,
  • choroby tarczycy,
  • przyjmowanie niektórych leków (np. na trądzik),
  • poważne niedożywienie.

Na wystąpienie poronienia wpływ ma również wiek kobiety. Ryzyko utraty ciąży u dwudziestolatek jest stosunkowo niskie i wynosi 12-15%. Dla kontrastu, u kobiet czterdziestoletnich prawdopodobieństwo poronienia może osiągnąć nawet 50%. Wbrew obiegowej opinii, nie ma dowodu na to, że aktywność seksualna, stres lub wysiłek fizyczny powodują poronienie, jednak u osób predysponowanych w/w czynniki mogą być początkiem stanu zagrożenia ciąży.

Czynniki ryzyka a poronienie

Różnorodne czynniki ryzyka mogą zwiększać prawdopodobieństwo utraty ciąży, ale nie w każdym przypadku możliwe jest ustalenie, w ilu procentach ciąż spowodują one ich przedterminowe zakończenie. Z tego powodu naukowcy określili iloraz szans poszczególnych czynników. Iloraz szans pokazuje odsetek zwiększonego ryzyka poronienia, a nie samo prawdopodobieństwo utraty ciąży. W praktyce oznacza to, że iloraz szans wynoszący 1,5 wskazuje na 1,5-krotnie większe ryzyko poronienia u danej kobiety, jeśli występuje u niej dany czynnik ryzyka. Iloraz ten jest równoznaczny z większym o 50% prawdopodobieństwem poronienia. Nie oznacza to bynajmniej, że ryzyko utraty ciąży wynosi 50%!

Odsetek poronień związany ze znanymi czynnikami ryzyka utraty ciąży wynosi:

  • 25% u kobiet w wieku 30-39 lat,
  • około 50% u kobiet w przedziale wiekowym 40-44,
  • nawet 95% u kobiet powyżej 45 roku życia,
  • 20% u kobiet, które mają za sobą dwa poronienia,
  • 40% u kobiet po trzech poronieniach,
  • 54% u kobiet po co najmniej czterech poronieniach.

Z kolei iloraz szans w przypadku utraty ciąży u kobiet otyłych wynosi 1,2. W przypadku kobiet o zbyt niskiej wadze (BMI poniżej 18,5) iloraz szans jest nieco większy i wynosi 1,24. Do zwiększenia ryzyka poronienia może przyczynić się wiek ojca dziecka powyżej 40 lat (iloraz szans 1,6), spożywanie co najmniej 5 jednostek alkoholu w tygodniu (iloraz szans 4,84), a także palenie więcej niż 10 papierosów dziennie (iloraz szans 1,4).

Polecane wideo:

Komentarze

DYSKUSJE NA FORUM

Kiedy co?

młoda_mama17 • ostatni post 2 miesiące temu

5

ciąża

~malinka92 • ostatni post 2 miesiące temu

1
Artykuły Przyczyny poronienia
Przyczyny poronienia

Poronienie samoistne

: anomalii chromosomowych, zaśniadu zarodkowego, pustego jaja płodowego, zaśniadu krwistego, zaśniadu groniastego. Przyczyny poronienia zależne od matki, to: wady macicy, np. niedorozwój macicy, macica dwurożna, macica częściowo przegrodzona, tyłozgięcie macicy, zrosty wewnątrzmaciczne, mięśniaki macicy, niewydolność ciałka żółtego w pierwszych sześciu tygodniach ciąży, niewydolność cieśniowo-szyjkowa, choroby zakaźne, m.in. chlamydioza, toksoplazmoza, zakażenie HSV, różyczka, listerioza, urazy i wstrząsy psychiczne, nadmierny stres, czynniki autoimmunologiczne, np. zespół antyfosfolipidowy, zaburzenia czynności tarczycy, cukrzyca i choroby nerek, stosowanie używek i nadużywanie leków, czynniki środowiskowe, np. chemia, promieniowanie, zmiany temperatur i ciśnienia. Przebieg poronienia samoistnego Poronienie samoistne może mieć przebieg jednoczasowy lub dwuczasowy. Poronienie jednoczasowe - poronienie wczesne, do którego dochodzi najczęściej do dwunastego tygodnia ciąży. W tym okresie jajo płodowe stanowi jednolitą całość i jest pokryte kosmkami. Gdy dochodzi do poronienia, kosmki łatwo oddzielają się od śluzówki macicy i jajo płodowe najczęściej wydalone zostaje w całości, tzn. zarodek wraz z workiem owodniowym. Poronienie jednoczasowe jest poronieniem zupełnym, a pierwszym jego objawem jest krwawienie z dróg rodnych. Poronienie dwuczasowe - poronienie późne, towarzyszące całkowitemu ukształtowaniu się łożyska, co następuje ok. 13 tygodnia ciąży. Ten typ poronienia odbywa się dwuczasowo, a więc w sposób zbliżony do porodu naturalnego. Najpierw pojawiają się skurcze, po których następuje pęknięcie pęcherza, wypłynięcie wód płodowych i rozwieranie się kanału szyjki macicy. Najpierw zostaje wydalony płód, a potem łożysko. Poronienie dwuczasowe jest poronieniem niezupełnym, a pierwszymi jego objawami są skurcze i odpływ płynu owodniowego. Przy poronieniu samoistnym niepowikłanym przeważnie nie występuje zapalenie narządu rodnego kobiety, ani gorączka - temperatura ciała osiąga wartości zbliżone do 37,9°C. Niekiedy podwyższona temperatura sięga 38-39°C, a dodatkowo rozwija się zapalenie endometrium. W niektórych przypadkach, w trakcie poronienia dochodzi do miejscowego zapalenia otrzewnej oraz zapalenia przydatków. Najrzadziej spotykane jest poronienie, któremu towarzyszy ogólne zakażenie, a także liczne dolegliwości poboczne, takie jak dreszcze, zaburzenia świadomości, upławy ropne, niskie ciśnienie i zaburzenia krzepliwości krwi, rozdrażnienie, sztywność karku, oliguria, bóle brzucha i mięśni, przyspieszony oddech, a nawet zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Słomko Z., (red.), Ginekologia, t. 1, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2008, ISBN 978-83-200-3608-4. (...) Poronienie samoistne to przedwczesne ukończenie ciąży, które następuje z przyczyn naturalnych. Poronienie sztuczne to aborcja. Poronienie samoistne

Przyczyny poronienia

Mutacje genetyczne przyczyną poronienia

Mutacje genetyczne przyczyną poronienia

Przyczyn poronienia rzadko szuka się w genach, mimo że mogą one zostać rozpoznane w prostym badaniu - jak np. trombofilia. Może być ona źródłem problemów nawet w 30% przypadków poronień. Odpowiednie leczenie umożliwia tymczasem zminimalizowanie ryzyka kolejnej przedwczesnej utraty dziecka i bezpieczne donoszenie ciąży. Przyczyny poronienia - trombofilia? Trombofilia to wrodzona lub nabyta skłonność do tworzenia się zakrzepów żylnych lub tętniczych. Dla kobiet w ciąży stanowi szczególne zagrożenie i jest jedną z przyczyn poronienia. Zwiększa też ryzyko wystąpienia różnych powikłań przebiegu ciąży, takich jak stan przedrzucawkowy, hipotrofia płodu, przedwczesne oddzielenie się łożyska czy ciąża obumarła. Zdiagnozowanie trombofilii i podjęcie odpowiedniej profilaktyki może jednak zapobiec kolejnym niepowodzeniom ciążowym. Poronienia nawykowe - kiedy wykonać badania? Warto wykonać badania już po pierwszym poronieniu lub nawet przed zajściem w ciążę (zwłaszcza jeżeli poronienie wystąpiło wcześniej w najbliższej rodzinie). Badania pod kątem mutacji genetycznych, które towarzyszą trombofilii, na ogół zleca się dopiero po drugim lub trzecim poronieniu. Wtedy poronienie uznaje się za tzw. nawykowe. Tymczasem zdiagnozowanie trombofilii jest bardzo proste i pozwala przeciwdziałać kolejnym niepowodzeniom ciążowym. Czynnik V Leiden i protrombina - czyli diagnostyka trombofilii Wśród najczęstszych przyczyn trombofilii mających wpływ na przebieg ciąży wymienia się czynnik V Leiden oraz mutacje genu protrombiny. Badania dowodzą, że ryzyko poronienia w przypadku wystąpienia któregoś z nich wynosi blisko 30%. Testy na obecność czynnika V Leiden lub mutacji protrombiny pozwalają wdrożyć odpowiednie leczenie nawet w okresie poprzedzającym zajście w ciążę - co jest istotne zwłaszcza dla kobiet, które mają już za sobą poronienie. Leczenie profilaktyczne podczas ciąży Zdiagnozowanie czynnika genetycznego umożliwia podjęcie działań, które mogą zapobiec kolejnym poronieniom. Kobiety ze zdiagnozowaną trombofilią powinny stosować skonsultowane z lekarzem dawki kwasu acetylosalicylowego oraz heparynę drobnocząsteczkową. Wskazane jest również leczenie przeciwkrzepliwe w połogu, w celu uniknięcia powikłań zakrzepowych u matki. Zdiagnozowanie trombofilii zdecydowanie zwiększa szanse na donoszenie ciąży.

Przyczyny poronienia

Samoistne poronienie

Samoistne poronienie

Poronienie samoistne to przedwczesne ukończenie ciąży, które następuje z przyczyn naturalnych. Poronienie sztuczne to aborcja. Poronienie samoistne

Przyczyny poronienia

Puste jajo płodowe

. Jeżeli zostaje wykryta i brak jest objawów poronienia, wykonywane jest wyłyżeczkowanie jamy macicy. Przyczyny i objawy pustego jaja płodowego Puste jajo (...) płodowe to jedna z przyczyn poronienia samoistnego. Pojawia się wtedy, gdy po zapłodnieniu komórki jajowej nie rozwija się w zygocie zarodek. Dochodzi

Przyczyny poronienia

Ciąża jajowodowa

Ciąża jajowodowa

poronienia ciąży u kobiet. Wyróżniamy 3 rodzaje ciąży jajowodowej: ciąża jajowodowa bańkowa, cieśniowa i śródścienna. W przypadku, gdy ciąża ektopowa prowadzi do pęknięcia jajowodu, pojawiają się objawy wstrząsu, co może doprowadzić do śmierci kobiety. Każda ciąża jajowodowa wymaga wykonania zabiegu, jakim jest laparotomia. Co to jest ciąża jajowodowa? Ciąża jajowodowa to ciąża ektopowa, a więc taka, w której zarodek rozwija się poza granicami macicy. Stanowi ok. 99% wszystkich pojawiających się ciąży pozamacicznych. W zależności od części jajowodu, w którym dochodzi do zagnieżdżenia się zarodka, wyróżniamy: ciąża jajowodowa bańkowa - zarodek rozwija się w bańce, ciąża jajowodowa cieśniowa - zarodek rozwija się w cieśni, ciąża jajowodowa środścienna - zarodek rozwija się w wewnątrz ściany jajowodu. Dlaczego rozwija się ciąża jajowodowa? W bańce jajowodu ma miejsce zapłodnienie komórki jajowej przez plemnik, a powstała zygota przemieszcza się w kierunku jamy macicy. Gdy pojawią się jakiekolwiek przeszkody na drodze zapłodnionej komórki jajowej lub w przypadku, gdy zaburzona jest perystaltyka jajowodu, zygota może pozostać w jajowodzie, dochodzi do jej zagnieżdżenia i rozwija się ciąża jajowodowa. Zaburzenia wędrówki zapłodnionej komórki jajowej w jajowodzie obejmują: zlepienie się fałdów błony śluzowej, drążące ubytki błony śluzowej, które są wynikiem zagojenia się ropni. Ma to miejsce po wyleczeniu rzeżączkowego zapalenia jajowodu, po poronieniu gorączkowym czy zakażeniach połogowych, zachyłki ściany jajowodu, endometrioza. Powoduje ona zwężenia i uchyłki w jajowodzie, operacja na macicy, która spowodowała zagięcie jajowodu. Zaburzenia perystaltyki najczęściej spowodowane jest poprzez obecność wkładki wewnątrzmacicznej. Objawy ciąży jajowodowej Objawy tego rodzaju ciąży pozamacicznej dzielimy na trzy stadia. I stadium Jest to stadium bezobjawowe. Bardzo trudno w tym okresie odróżnienie ciąży jajowodowej od ciąży wewnątrzmacicznej. II stadium - skąpoobjawowe W tym stadium pojawiają się pierwsze objawy ciąży jajowodowej. Po ok. 6-8 tygodniach od ostatniego krwawienia miesiączkowego pojawia się jednostronny ból w podbrzuszu (po stronie, w której zagnieździł się zarodek) oraz plamienie z dróg rodnych. Takie objawy wskazują na obumieranie jaja płodowego. III stadium- podrażnienie otrzewnej Ciąża jajowodowa rzadko kończy się rozwiązaniem. Jest to jedna z częstszych przyczyn poronienia. Dochodzi do poronienia trąbkowego lub pęknięcia jajowodu. Poronienie trąbkowe występuje przy ciąży jajowodowej bańkowej, natomiast pęknięcie jajowodu - przy cieśniowej lub śródściennej. Poronienie trąbkowe objawia się bólem z jednej strony podbrzusza, w okolicy odbytu oraz przy oddawaniu gazów. Pojawiają się krwiaki - krwiak jajowodu, krwiak okołojajowodowy lub krwiak zamaciczny, wykrywane w badaniu ginekologicznym. W wyniku podrażnienia otrzewnej wypływającą krwią mogą pojawić się zasłabnięcia, bladość skóry czy przyśpieszenie tętna. Pęknięcie jajowodu natomiast objawia się nagłym, silnym bólem oraz wstrząsem, wynikającym z wypełnieniem dużą ilością krwi jamy otrzewnej. Na wstrząs składają się takie objawy, jak bladość, słabe tętno, trudności w oddychaniu, zimny pot, bolesny brzuch. Jest to bezpośredni stan zagrożenia życia kobiety. Diagnostyka i leczenie ciąży jajowodowej Rozpoznanie opiera się na dokładnym wywiadzie lekarskim. Gdy istniej podejrzenie ciąży jajowodowej wykonuje się badania: beta-HCG we krwi matki, badanie USG, ewentualnie USG przezpochwowe, badanie laparoskopowe jamy otrzewnej, jajników, macicy i jajowodów, nakłucie zagłębienia odbytniczo-macicznego przez tylne sklepienie pochwy, w przypadku gdy istnienie podejrzenie ciąży jajowodowej ze wstrząsem. Każdy przypadek rozpoznania ciąży jajowodowej wymaga wykonania laparotomii, tj. otwarcia jamy brzusznej. W większości przypadków usuwa się jajowód, pozostawiając jajnik. Czasami także udaje się zachować jajowód. Aby zapobiec pojawieniu się zrostów, wykonuje się dokładną toaletę jamy brzusznej. (...) Ciąża jajowodowa to jeden z rodzajów ciąży pozamacicznej, a więc takiej która rozwija się poza granicami macicy. To jedna z najczęstszych przyczyn

Przyczyny poronienia

Macica dwurożna

od normy, również od stopnia ukrwienia i stopnia objętości. Zbyt mała objętość albo gorsze ukrwienie, choćby w obrębie rogu, mogą być przyczyną

Przyczyny poronienia

Zaburzenia hormonalne a poronienie

tarczycy a poronienie Poszukując hormonalnych przyczyn poronienia, należy także przyjrzeć się bliżej tarczycy - narządowi, który zlokalizowany w szyi, na pozór niewiele ma wspólnego z płodnością. Jednakże gruczoł ten odgrywa bardzo ważną rolę w równowadze metabolicznej i hormonalnej całego ustroju. Gdy dojdzie do zaburzenia jego funkcjonowania, konsekwencje mogą dotyczyć każdego elementu organizmu, a więc również płodności. Niedoczynność tarczycy może mieć związek z pewnymi rodzajami utraty ciąży, ale dokładny charakter tej zależności jest wciąż poznawany. W pewnym badaniu przeprowadzonym w 2000 roku wykazano, że kobiety z niedoczynnością tarczycy miały istotnie zwiększone ryzyko poronienia w drugim trymestrze ciąży lub wystąpienia porodu przedwczesnego. Inne badanie z 2005 roku ujawniło związek między subkliniczną postacią niedoczynności tarczycy a zwiększonym ryzykiem przedwczesnego odklejania się łożyska oraz przedwczesnego porodu. Oba z tych stanów mogą skutkować utratą ciąży i dziecka. Sprawa jest mniej jasna w kwestii wpływu niedoczynności tarczycy na poronienie w pierwszym trymestrze ciąży. Istnieją podejrzenia, że w grę mogą wchodzić procesy autoimmunologiczne związane z tarczycą, ale zdania na temat ich wpływu na proces poronienia są podzielone. Nie ulega wątpliwości, że zaburzenia hormonalne mogą przyczynić się do wystąpienia poronienia na każdym etapie ciąży. Kluczowym hormonem dla przebiegu ciąży, a zwłaszcza jej podtrzymania jest progesteron, ale za niepowodzenia w donoszeniu ciąży mogą być odpowiedzialne także inne hormony, takie jak androgeny czy hormony tarczycy. Hormonalne mechanizmy odpowiedzialne za płodność i przebieg ciąży są skomplikowane i pewne zagadnienia pozostają wciąż niewyjaśnione, ale w wielu przypadkach diagnostyka i skuteczna terapia są możliwe. Herrmann F., Lohmann T., Muller P., Endokrynologia w praktyce klinicznej. Diagnostyka i leczenie, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2009, ISBN 978-83-200-3835-4, Dębski R. Ginekologia kliniczna Tom 1-3, Urban & Partner, Wrocław 2009, ISBN 978-83-7609-013-9, Zgliczyński S. (red.), Choroby tarczycy, Urban & Partner, Wrocław 2001, ISBN 83-85842-38-1, Kokot F. (red.), Choroby wewnętrzne, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2006, ISBN 83-200-3368-3 (...) i wreszcie - donoszenia ciąży. W jaki sposób zaburzenia ich wydzielania mogą przyczynić się do poronienia? Kobiety, u których występują zaburzenia

Przyczyny poronienia

Co powoduje poronienie?

Utrata dziecka to najgorsza rzecz, jaka może spotkać przyszłych rodziców. Ból w takiej sytuacji jest niewyobrażalny. Ciążę czasem udaje się uratować, gdy dość wcześnie rozpozna się oznaki zbliżającego się poronienia. Dlatego warto zapoznać się z jego objawami, aby w porę zgłosić się do lekarza. Rodzaje poronienia Terminem „poronienie" określa się zakończenie ciąży przed 22. tygodniem. Na skutek obumarcia zarodka zostaje on wydalony z macicy. Niestety, utraty dziecka doświadcza wiele kobiet. Około 15 proc. rozpoznanych ciąż (czyli takich, o których wiemy) ulega poronieniu. Znacznie więcej jest traconych jeszcze zanim kobieta zorientuje się, że będzie mamą. Utrata wczesnej ciąży może być spowodowana przez wiele czynników. W szukaniu przyczyn istotne jest określenie, czy poronienie miało charakter sporadyczny czy nawykowy. Poronienie sporadyczne (samoistne) to takie, które pojawiło się po raz pierwszy (w pierwszej lub kolejnej ciąży). O poronieniach nawykowych (nawracających) mówimy, gdy dotyczyły trzech kolejno następujących po sobie ciąż. Gdy kobieta utraciła po sobie już dwie wczesne ciąże, lekarze zaczynają intensywne poszukiwania przyczyn tego nieszczęścia. Wprawdzie zarówno poronienia samoistne, jak i nawracające są wywoływane przez podobne czynniki, ale za to pojawiają się z różną częstością (np. zaburzenia genetyczne częściej przyczyniają się do poronień sporadycznych, a wady budowy macicy - do nawykowych). Genetyczne przyczyny poronienia To jedne z częstszych przyczyn poronień, zwłaszcza sporadycznych. Polegają na nieprawidłowej budowie lub liczbie chromosomów. Człowiek posiada ich 46 (23 pary), z czego połowa pochodzi od matki, a połowa od ojca. Najczęstszym zaburzeniem obserwowanym u poronionych płodów (lub zarodków) jest trisomia (obecność dodatkowego chromosomu, czyli ogółem jest ich 47, jak np. w zespole Downa, w którym są 3 chromosomy, 21 par). Wady genetyczne mogą się pojawić w trakcie zapłodnienia lub wkrótce po nim, pod wpływem szkodliwych czynników działających na komórki nowo powstałego życia. Znacznie rzadziej zaburzenie chromosomalne jest dziedziczone od jednego z rodziców - wtedy poronienia mają raczej charakter nawracający. Przyszli rodzice powinni się zgłosić do poradni genetycznej, gdzie zostaną dokładnie przebadani (powinno się też wykonać badanie poronionego embrionu). Po otrzymaniu wyników lekarze przedstawią szanse na możliwość posiadania zdrowego dziecka. Prawdopodobnie zlecą też wykonanie dokładnych badań prenatalnych w kolejnej ciąży. Czynniki anatomiczne powodujące poronienie To przede wszystkim wrodzone wady budowy macicy. Jej nieprawidłowa struktura czasem uniemożliwia donoszenie ciąży. Ten ważny narząd może także ulec uszkodzeniom w wyniku przeprowadzonych operacji, po porodzie, a nawet na skutek stanów zapalnych. Po zabiegach w obrębie macicy (łyżeczkowanie, cięcie cesarskie) mogą pojawić się zrosty. To nieprawidłowe połączenia tkanki łącznej powstające w wyniku gojenia. Mogą występować między organami wewnętrznymi lub wewnątrzmacicznie, uniemożliwiając w ten sposób rozwój embrionu. Choroby narządów rozrodczych również wpływają na ciążę. Guzy jajników czy mięśniaki macicy czasami znacząco zmieniają przestrzeń, w której dojrzewa nowe życie. Na szczęście, wiele z wymienionych zaburzeń może być skorygowanych chirurgicznie. Przywrócenie prawidłowej budowy macicy umożliwia donoszenie ciąży i zostanie mamą. Czynniki immunologiczne powodujące poronienie Często nawracające poronienia są związane z nieprawidłowym funkcjonowaniem układu odpornościowego. Chorobą ściśle związaną z występowaniem poronień nawykowych jest zespół antyfosfolipidowy. W jego przebiegu organizm kobiety wytwarza nieprawidłowe przeciwciała (tzw. przeciwciała antykardiolipinowe i antykoagulant tocznia) atakujące organizm przyszłej mamy. Obserwuje się również częste powstawanie zakrzepów w naczyniach krwionośnych oraz obniżone stężenie płytek krwi (trombocytów). Powyższe przeciwciała są odpowiedzialne za trudności w donoszeniu ciąży. W leczeniu stosuje się kwas acetylosalicylowy (Aspiryna) i heparynę (zmniejsza krzepliwość krwi). Znacząco zwiększa to szansę chorej kobiety na urodzenie dziecka, ale nie zawsze jest skuteczne. Innym problemem jest odmienność immunologiczna organizmu kobiety oraz zamieszkującego w jej ciele dziecka. Prawidłowo podczas ciąży układ odpornościowy matki unieszkodliwia przeciwciała mogące niszczyć komórki płodu. Zdarzają się jednak sytuacje, w których ten mechanizm jest uszkodzony. Wówczas komórki odpornościowe matki atakują embrion (uważają go za „obcą" tkankę), co doprowadza do poronienia. Czynniki hormonalne powodujące poronienie Hormony płciowe pełnią niezwykle ważną funkcję zarówno przy zapłodnieniu, jak i utrzymaniu ciąży. Jednym z najważniejszych jest progesteron. Odpowiada za przygotowanie macicy do zagnieżdżania się embrionu oraz za jego prawidłowe dojrzewanie. Podczas ciąży jest wytwarzany przez tzw. ciałko żółte. Jeżeli produkuje ono zbyt mało hormonu, implantacja zarodka w ścianie macicy jest zaburzona lub całkiem niemożliwa. Jeśli nawet do tego dojdzie, nie są zapewnione odpowiednie warunki do jego rozwoju. Prowadzi to nieuchronnie do jego obumarcia. Jednakże często się zdarza, że pomimo objawów sugerujących niedobory hormonalne poziom progesteronu jest prawidłowy. Wówczas przyczynę poronienia stanowi nieprawidłowa reakcja macicy na jego działanie. Dlatego oprócz badania stężenia poszczególnych hormonów należy wykonać biopsję macicy. Dzięki niej można w pełni ocenić przyczyny poronień. Infekcje i choroby matki Infekcje przyczyniają się do utraty (...) ). Wysoka temperatura jest przyczyną skurczów macicy, co prowadzi

Przyczyny poronienia

Zaśniad groniasty

. Przyczyny zaśniadu groniastego Wyróżniamy dwa rodzaje zaśniadu groniastego - całkowity i częściowy. Różnią się one zarówno przyczyną pojawienia (...) , pojawiające się na skutek hipersekrecji gonadotropiny kosmówkowej (hCG). Objawy obejmują symptomy poronienia zagrażającego lub niezupełnego. Pojawia