Petydyna

Dawka leku podawana podczas porodu to 75-100 mg. Środek ten najpóźniej podaje się trzy godziny przed końcem porodu. Najlepsze efekty przynosi wtedy, gdy szyjka macicy jest twarda i rozwarcie następuje powoli, przy czym kobieta odczuwa bolesne skurcze. Stosowana jest również w momencie, gdy kobieta na początku porodu jest przygnębiona, szybko traci siły. Peptydyna nie znosi całkiem bólu, ale zmniejszy jego natężenie. Zaczyna działać po 15 minutach, jeśli została podana dożylnie, lub po 30 minutach – jeśli domięśniowo.

Kobieta po podaniu środka znieczulającego może czuć się lepiej, mieć lepszy nastrój. Może nawet zdrzemnąć się pomiędzy skurczami. Z drugiej strony lek może wywoływać senność i ociężałość, nasilać mdłości i powodować wymioty.

Łatwość podania i stosowania petydyny niesie ze sobą pewne zagrożenia. Lek szybko i łatwo przenika do łożyska i jeśli nie zdąży się zmetabolizować, może powodować u noworodka trudności z oddychaniem. Poza tym dziecko może być ciągle śpiące przez kilka dni po porodzie i reagować w mniejszym stopniu na bodźce. Petydyna wpływa także na odruch ssania dziecka, co może utrudniać karmienie go. Uboczne działanie produktów przemiany leku może również skutkować napadami drgawek. Takie dziecko uzyskuje mniej punktów w skali Apgar. Depresja oddechowa u noworodków pojawia się częściej, gdy dziecko przychodzi na świat po godzinie od podania leku. Zaburzenia tego typu rzadko występują, gdy dziecko urodzi się cztery godziny od iniekcji leku. Jeśli u noworodka wystąpią jakieś skutki uboczne zastosowania u matki petydyny, podaje mu się antidotum – nalorfinę.

Za podanie petydyny podczas porodu nie trzeba płacić. Może ją zaaplikować lekarz lub pielęgniarka.

Kobiety różnie reagują na petydynę. Dla niektórych jest to świetny lek, ponieważ pozwala na odpoczynek podczas porodu i zebranie sił kobiecie. Inne czują, że nie miały kontroli nad tym, co się działo z nimi po podaniu leku. Poza tym niektórym kobietom petydyna przynosi dużą ulgę w bólu, innym nie. Wszystko zależy bowiem od indywidualnej reakcji organizmu na lek.

Źródła

1. Kruszyński Z. Anestezjologia położnicza. Położnicze stany naglące., Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2006, ISBN 978-83-200-4173-6
2. Janiec W., Kompendium farmakologii, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2008, ISBN 978-83-200-3944-3
3. Buczko W. (red.), Mutschler Farmakologia i toksykologia, MedPharm, Wrocław 2010, ISBN 978-83-60466-81-0
4. Datta S. Metody łagodzenia bólu podczas porodu, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2008, ISBN 978-83-200-3833-0