Neon. Jakie są właściwości tego pierwiastka?

Neon to pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 10 i symbolu Ne. Zlokalizowany jest w 18 (VIIIA) grupie układu okresowego, czyli w grupie helowców. Neon, uznawany za gaz szlachetny, jest najmniej aktywny wśród wszystkich pierwiastków. Jego nazwa została zaczerpnięta od greckiego słowa "neos", które tłumaczy się jako „nowy”. Główne izotopy neonu to: 20, 21 oraz 22.

Odkrycia neonu dokonali w 1898 roku w Londynie dwaj chemicy - William Ramsay i Morris Travers (angielska nazwa neonu to również neon). Brytyjscy naukowcy podczas prowadzenia swoich badań wskazali ten pierwiastek jako jeden ze składników powietrza.

Zawartość neonu w atmosferze (w suchym powietrzu) wynosi 0,00161 %. Otrzymuje się go ze skroplonego powietrza przez destylację frakcyjną. Jednak proces jego pozyskiwania jest dość kosztowny - zarówno jeśli chodzi o neon w fazie ciekłej, jak i w fazie gazowej.

Może się zdarzyć, że cena zakupu ciekłego neonu w małej ilości będzie wyższa o 55 razy od ceny ciekłego helu. Hel często jest stosowany zamiast neonu, ponieważ pozyskanie neonu jest możliwe komercyjnie wyłącznie z powietrza.

Neon jest gazem szlachetnym bez zapachu i smaku. Nie ma żadnego koloru, jest bezbarwny, przezroczysty, bierny chemicznie. Wśród innych jego właściwości wymienia się także to, że jest niepalny i nietrujący.

Bardzo źle rozpuszcza się w wodzie, a także trudno się skrapla. Zaliczany jest do gazów o cząsteczkach jednoatomowych. Do tej pory nie udało się otrzymać żadnego trwałego związku chemicznego neonu.

Neon ma dość szerokie zastosowanie w wielu gałęziach przemysłu, w nauce, medycynie oraz technice. Najczęściej jest wykorzystywany w świecących neonach (wysokonapięciowe rury jarzeniowe), które z powodzeniem stosuje się w reklamach umieszczanych na zewnętrznych częściach budynków. Neon potrafi się świecić w jarzeniowej rurze pod wpływem wyładowań elektrycznych na kolor pomarańczowoczerwony. Powszechnie stosowany jest też w lampach próżniowych, lampach telewizyjnych i lampach falomierza, odgromnikach oraz we wskaźnikach wysokiego napięcia.

Ponadto używa się go również do produkcji laserów. Odkryto, że jest o wiele bardziej wydajny niż hel i stosuje się go jako środek chłodniczy. Ciekłego neonu używa się w programach badań kosmicznych jako czynnik chłodzący do ultraczułych urządzeń przeznaczonych do obrazowania i detekcji w podczerwieni.

Z uwagi na fakt, iż neon jest lżejszy od cząsteczek dwuatomowego azotu i tlenu - tworzących ziemską atmosferę, to balon, który zostanie napełniony neonem będzie w stanie unosić się w powietrzu. Będzie to jednak odbywało się wolniej, niż gdyby balon został wypełniony helem.