Najczęstsze choroby pasożytnicze u dzieci

Owsica jako choroba pasożytnicza to nadal aktualny problem medyczny. Owsiki atakują wyłącznie ludzi, najczęściej dzieci. Owsik to pasożyt przewodu pokarmowego z grupy nicieni. Wyglądem przypomina białego robaka. Samice nocą wędrują do odbytnicy, by tam złożyć jaja. I dlatego też w czasie snu dzieci są niespokojne, drapią się, a w ciągu dnia nie mogą się skoncentrować. Mogą również nie mieć apetytu i słabo przybierać na wadze. Gdy owsików jest dużo, stają się widoczne w kale dziecka. Po ich zauważeniu konieczna jest wizyta u pediatry, który wyda receptę na odpowiedni preparat, lub w aptece, gdzie dostępny jest już preparat bez recepty z substancją czynną pyrantel. Lek powinni stosować wszyscy domownicy. Konieczne jest również wprowadzenie większego rygoru higienicznego.

Wesz ludzka rozprzestrzenia się przez kontakt fizyczny. Wszawica głowowa występuje najczęściej u dzieci w wieku szkolnym i przedszkolnym, czemu sprzyjają zachowania typowe dla tej grupy wiekowej – wspólne zabawy, gry zespołowe.

Wszawicy towarzyszy uporczywy świąd skóry głowy. Jaja wszy można dostrzec u nasady włosów. Wyglądem przypominają ziarno sezamu. Najczęściej zauważyć je można za uszami i z tyłu głowy tuż nad karkiem.

Leczenie wszawicy polega na myciu włosów specjalnymi preparatami dostępnymi w aptekach. Należy również zdezynfekować szczotki, grzebienie, a pościel i ręczniki wyprać w wysokich temperaturach.

To choroba skóry wywołana przez pasożyty świerzbowca ludzkiego. Jest niezwykle uciążliwa ze względu na jej podstawowy objaw – swędzenie. Pasożyty gnieżdżą się w skórze, gdzie tworzą system kanalików i jamek, w których samice składają jaja. Znaleźć je można między palcami, w pachwinach, w okolicach miejsc intymnych, pod piersiami i na linii pasa. Świerzbowiec przenosi się przez bezpośredni kontakt fizyczny. Łatwo się nim zarazić w warunkach domowych, więc leczeniu poddać się muszą wszyscy domownicy.

Lamblioza jest chorobą pasożytniczą powszechnie występującą, ale trudną do zdiagnozowania. Wywołuje ją pierwotniak z grupy wiciowców, który – przedostawszy się do organizmu żywiciela – bytuje w dwunastnicy i jelicie cienkim. Objawy lambliozy mogą pojawiać się co jakiś czas. Niepokój powinny wzbudzić: bóle brzucha, bóle głowy, zmęczenie, wysypki, biegunki, duży apetyt na słodycze. Zakażeniu sprzyja brak higieny. Diagnozę stawia się w oparciu o badanie laboratoryjne kału.

Niestety, nie jest to proste. Można jednak nauczyć dziecko zachowań, które znacznie ograniczą ryzyko zakażenia. Najważniejsza jest zasada częstego i dokładnego mycia rąk (po skorzystaniu z toalety, przed jedzeniem, po przyjściu ze spaceru).

Każdy owoc i warzywo należy myć przed spożyciem, a dziecko do picia powinno otrzymywać przegotowaną wodę. Mając w domu psa lub kota, należy go regularnie odrobaczać. Mieszkanie należy zabezpieczyć przed muchami.