Najbardziej przyjazne rasy psów dla dzieci. Jakiego psa wybrać i czym go karmić?

Na jakie cechy charakteru, właściwe dla tej czy innej rasy, należy szczególnie zwrócić uwagę przy wyborze psa, który ma być nie tylko naszym najlepszym przyjacielem, ale przede wszystkim przyjacielem najmłodszych domowników? Przyjrzyjmy się z jakimi rasami będą rozumieć się oni najlepiej.

Polacy kochają zwierzęta domowe, a w szczególności psy. Przynajmniej tak wynika z przeprowadzanych w ostatnich latach sondaży. W zeszłym roku radio RMF FM przedstawiło na swojej stronie internetowej wyniki przeprowadzonego przez Kantar Public sondażu, z którego wynikało, że około połowa Polaków posiada jakieś zwierzę domowe – przede wszystkim psa.

Z kolei Anna Sochacka, dziennikarka Radia Poznań, w tekście "14 milionów psów i kotów!" (bo tyle zwierząt domowych mieli posiadać Polacy jeszcze dwa lata temu) pisała o początkach mody na posiadanie psa lub kota.

– W Polsce żyje ponad 14 mln psów i kotów. To bardzo dobry biznes. Nie licząc hodowców, bo rocznie Polacy na karmę dla swoich zwierząt wydają ponad 2,5 mld zł, tempo wzrostu tych wydatków przekracza już 8 proc. w skali roku. Mało tego. Zajrzyjmy do domowego portfela. Na karmę dla kota wydajemy 190 zł, dla psa – 180 zł. Na żwir do kociej kuwety – 27 zł.

Czyli tyle, ile statystyczny Polak w ubiegłym roku przeznaczył na bilety do kina, teatru i koncerty! – pisała redaktor Sochacka. Jak więc widać, miłość Polaków do zwierząt domowych warta jest bardzo wysokiej ceny.

Czy jednak wszystkie rasy psów (bo – koty wybaczą – o nich będziemy tu pisać) będą pasować do każdego domu? Co w przypadku rodzin z dziećmi? Które rasy są najbardziej przyjazne maluchom? No i w końcu – jak prawidłowo dobrać karmy dla psów?

Choć redaktorka poznańskiego radia wskazywała, że obecnie posiadanie psa staje się po prostu modne, to jednak dobrze podejść do tej decyzji świadomie, zwłaszcza jeśli w grę wchodzą najmłodsi. Pies to nie tylko uatrakcyjnienie domowego życia, ale też konkretne korzyści, jakie z takiej sytuacji może czerpać zarówno dziecko, jak i zwierzę.

– Dzieci, które wychowują się z czworonogiem uczą się cierpliwości, tolerancji, opieki, odpowiedzialności i w naturalny sposób stają się empatyczne. Relacja, która kształtuje się między młodym człowiekiem a zwierzęciem, wpływa na umiejętność nawiązywania relacji międzyludzkich, wzmacnia poziom samoakceptacji i rozwija wyobraźnię. Zwierzęta pełnią niebagatelną rolę w rozwoju poznawczym dzieci, przyczyniając się do wzmacniania takich aspektów jak spostrzegawczość, umiejętność rozumowania, podejmowania decyzji czy skupienia uwagi. Obecność psa sprzyja bardziej efektywnej nauce, pomaga ćwiczyć pamięć i stymuluje rozwój mowy – możemy przeczytać w artykule Twoje dziecko chce mieć psa? Koniecznie przeczytaj! na stronie internetowej dziennika "Fakt".

Naturalnie pies równa się nie tylko rozwojowi psychicznemu, ale również niejako wymusza aktywność fizyczną dziecka. Nawet niewinne domowe zabawy zachęcają do ruchu, którego w pełni można zakosztować na świeżym powietrzu – przede wszystkim z tymi rasami, które z przyjemnością aportują, biegają i bawią się z człowiekiem. Jak więc widać, korzyści z posiadania psa są wielowymiarowe – przyjrzyjmy się więc w końcu kilku rasom, które wydają się szczególnie odpowiednie dla dziecka – w różnym zresztą wieku.

Labradory pojawiają się chyba na każdej liście psów, które należą do najbardziej przyjaznych człowiekowi, w tym dzieciom. Są niezwykle lojalne i przywiązane do ludzi, z którymi żyje. W dodatku odznacza się niezwykłą radością życia, łagodnością (jedna z kluczowych cech w przypadku kontaktu z dziećmi!) i wrażliwością. Należy przy tym pamiętać, że labradory to również niezwykle aktywne psy.

– Labradory odznaczają się żywiołowością i dużym temperamentem. Szczenięta i młode psy są ruchliwe i absorbujące. Z wiekiem stają się bardziej stateczne, ale nawet wówczas potrzebują dużo ruchu. Nie zadowolą się krótką przechadzką na smyczy – codziennie trzeba zapewnić im 1-2-godzinny aktywny spacer. Pies tej rasy nie jest jednak maratończykiem – wyhodowano go do spokojnej, metodycznej pracy. Dlatego od biegu przy rowerze znacznie lepsze będą aportowanie i zabawa w szukanie przedmiotów. Prawdziwym żywiołem labradora jest woda – wykorzysta każdą okazję do kąpieli, nawet w kałuży – czytamy w charakterystyce rasy na portalu Psy.pl.

Owczarki szkockie występują w postaci krótko- i długowłosej. Szczególnie ta druga jest charakterystyczna, działająca na wyobraźnię – między innymi za sprawą amerykańskiego pisarza Erica Knighta, który wydał powieść „Lassie, wróć!”, właśnie z owczarkiem szkockim długowłosym w roli głównej. Powieść (i późniejsze liczne jej ekranizacje) dobrze oddają niektóre z cech, jakimi odznaczają się te psy: są przywiązane do człowieka, w kontaktach z dziećmi są bardzo delikatne, a przede wszystkim niezwykle wierne. Pamiętamy, że przecież akcja powieści Knighta rozgrywa się wokół próby powrotu owczarka Lassie do chłopca imieniem Joe, jego byłego właściciela. Wśród pozostałych cech owczarka szkockiego można wymienić towarzyskość, współpracę z właścicielem, ale również aktywność fizyczną, choć może collie nie należy do tych najbardziej aktywnych, potrzebujących ciągłego ruchu ras.

Być może jest to jedna z najbardziej obecnie popularnych ""ras rodzinnych". Nic zresztą dziwnego – choć Beagle jest wytrzymałym i zdolnym psem myśliwskim, posiada również cechy, które predestynują go do pozostania prawdziwym towarzyszem rodziny. Bardzo mocno przywiązuje się do swojego właściciela – tak mocno, że gdy nie ma go długo w pobliżu, potrafi narobić dużego hałasu, jeśli bardzo tęskni za opiekunem. Można powiedzieć, że jest to rasa idealna dla dzieci – towarzyska, łagodna, jednocześnie stale gotowa na psoty i zabawy.

Pamiętać jednak należy, że Beagle nigdy nie zapomniał o swojej naturze. Nawet udomowiony i rozpieszczany w rodzinnym gronie, będzie szedł za swoimi instynktami – na przykład podczas spacerów, więc lepiej pamiętać o trzymaniu go wówczas na smyczy. Jest to przede wszystkim pies bardzo energiczny, któremu trzeba zapewnić dużo ruchu – niezaspokojone w tym względzie potrzeby potrafi wyładować w niekoniecznie pożądany sposób, na przykład przekopaniem ogrodu.

Również owczarek podhalański należy do tych najbardziej „rodzinnych” (a jednocześnie rodzimych) ras. Należy mieć na uwadze, że choć są to psy niezwykle piękne, to jednocześnie dość sporych rozmiarów. Być może odpowiedniejsze dla kontaktów z nieco starszymi dziećmi. W artykule "Owczarek podhalański – posłuszny i oddany rodzinie" na stronie internetowej pisma "M jak mama" można przeczytać o ich cechach charakteru:

– Mimo sympatycznego wyglądu, to nie jest typowy pies-maskotka. Trzeba pamiętać, że owczarek był hodowany na psa pasterskiego i obronnego, więc posiada pewne specyficzne, wrodzone cechy. Jest to pies bardzo czujny i pilnie broniący swojego terytorium. Słabo toleruje obcych ludzi i nieznane zwierzęta, jest za to niezwykle wierny i posłuszny właścicielom. Jest bardzo inteligentny i szybko poddaje się szkoleniu. Psy lubią dzieci. Nie lubią agresji i hałasu. W ten sposób nie da się ich wychować. Pies uwielbia przestrzenie, męczy się w mieście. Przyzwyczajony jest do częstego ruchu na świeżym powietrzu, gdzie najlepiej pożytkuje swoją energię.

W końcu rzecz ostatnia, co wcale nie znaczy, że najmniej ważna. Decydując się na posiadanie czworonoga bierzemy jednocześnie na siebie odpowiedzialność dbania o jego zdrowie i kondycję fizyczną. Głównym tego elementem będzie oczywiście pełnowartościowa karma dla psa. Kwestia ta nie powinna być żadnym problemem, pod warunkiem jednak, że właściciel czworonoga wie, czego konkretnie szukać. Ale też – czego unikać.

Jeśli mowa o tym ostatnim, należy przede wszystkim wystrzegać się domowego eksperymentowania. Pamiętać trzeba, że nawet jeśli coś z definicji wydaje się zdrowe, dla psa w ostatecznym rozrachunku może okazać się szkodliwe. W artykule "Czy wiesz, co to znaczy naturalna żywność dla psa?" na stronie producenta karmy dla psów Beyond® można przeczytać, że zdaniem ekspertów od żywienia zwierząt "większość pokarmów jedzona na surowo jest mniej wartościowa".

Podobną "tajemnicę" skrywają na przykład warzywa: wiele warzyw bogatych w potencjalnie zdrowe składniki, zawiera także substancje antyodżywcze. Ich obecność w diecie może powodować niestrawności lub zaburzać wchłanianie innych składników odżywczych, a jeśli jest ich w diecie więcej mogą nawet powodować zatrucia.

– Dobrym przykładem są brokuły, które należy podawać gotowane w ilości 10-15 proc. dziennej porcji, najlepiej nie częściej niż raz na 2-3 dni. Brokuły są bogate w liczne substancje fitoaktywne, podczas gdy jedne z nich (sulforafan) mają potencjalnie korzystny wpływ na organizm psa, inne mogą działać na niego toksycznie (izotiocyjaniany). Dlatego nie wolno podawać psu brokułów (czy innych kapustnych jak np.: brukselka, jarmuż, kalafior), na surowo w ilościach większych niż 25 proc. porcji, gdyż mogą przyczynić się do poważnych niestrawności, a nawet zatrucia” – czytamy dalej na stronie https://www.purina.pl/psy/beyond/czy-wiesz-co-to-znaczy-naturalna-zywnosc-dla-psa.

Podobna wiedza nie jest powszechna, ale można być pewnym, że jest znana specjalistom od przygotowania pełnowartościowych karm dla psów Purina Beyond® https://www.purina.pl/psy/beyond/ – skoro producent pisze o tym na swojej stronie, podpierając się naukową wiedzą i odpowiednimi certyfikatami. Naturalne (bez dodatków sztucznych barwników, aromatów i konserwantów), wyselekcjonowane składniki składają się na pełnowartościową karmę dla psów w różnych kompozycjach smakowych.

Do karmienia psa nie potrzeba bowiem być od razu ekspertem od psiej diety. Jedyne, co należy zrobić, to podejść do sprawy ostrożnie i zaufać tym specjalistom, którzy mają do tego kompetencje i poświęcili temu kawał swojego życia. Głównym zadaniem właściciela pozostaje wówczas cieszyć się zdrowym podopiecznym – najlepszym przyjacielem dziecka.

Artykuł sponsorowany