Marudzące dziecko

Mały maruda to człowiek, który kaprysząc, okazuje swoje emocje. Często to, co dla rodzica jest oczywiste, nie jest tak jasne dla jego dziecka. Dziecko marudzi, kiedy jest mu niewygodnie z powodu przegrzania, zbyt ciasno zapiętych pod szyję kaftaników, czapeczki, która zsuwa się na buzię, także z powodu mokrej pieluszki, zbyt dużego hałasu czy swoistego intuicyjnego odczucia oddalenia od mamy. Kolejnym powodem do marudzenia może być rozwijające się uzębienie lub stan podgorączkowy. Dziecko może być zmęczone, może je coś boleć, uwierać, szczypać lub swędzieć. W takiej sytuacji trudno o spokój nawet u dorosłego − kiedy coś boli zazwyczaj nie czujemy się komfortowo. Ponadto powodem do marudzenia może być stan emocjonalny mamy, jej napięcie i zdenerwowanie. W dziecku narasta stres i reaguje lękiem, płacze, sygnalizując, że czuje się zagrożone. Warto przyjrzeć się także, czy dziecko nie marudzi z powodu nudy. Kiedy zbyt mało dzieje się w otoczeniu malucha, głośno zaczyna domagać się większych atrakcji.

Troskliwi rodzice powinni spokojnie sprawdzić wszystkie przyczyny, które mogą być powodem marudzenia ze strony ich dziecka i natychmiast je wyeliminować. Jeśli dziecku jest za gorąco, warto rozpiąć mu kurteczkę oraz podać coś do picia. Być może trzeba zmienić pieluszkę albo nakarmić dziecko. W razie gorączki należy podać lek przeciwgorączkowy i skonsultować stan zdrowia dziecka z pediatrą. Jeśli upewnimy się, że dziecko nie ma gorączki, a powodem jego marudzenia jest zbyt mało lub zbyt dużo bodźców, warto dostosować warunki tak, aby zapanować nad emocjami dziecka. Jeśli jesteśmy w dużym centrum handlowym, należy poszukać ustronnego miejsca i uspokoić malucha. Czasem wystarczy wziąć dziecko na ręce, aby poczuło ciepły dotyk mamy czy taty i uspokoiło się.

Dzieci domagają się naszej uwagi na wiele sposobów, uwielbiają spędzać czas w pełnej atrakcji atmosferze i domagają się komfortu, wtedy kiedy czują się przemęczone. Trzeba wziąć pod uwagę, że różne sytuacje przeżywają inaczej niż dorośli, zwykle intensywniej, i że nie potrafią panować nad swoimi emocjami. Dlatego to dorośli powinni wykazać się cierpliwością i wyrozumiałością w stosunku do swoich pociech.