Król Edyp: streszczenie tragedii Sofoklesa

Władzę w Tebach sprawuje Edyp. Miasto jednak ogarnęła zaraza. Troszczący się o swój lud władca, wysyła do wyroczni delfijskiej Kreona, swojego szwagra, by dowiedział się, dlaczego bogowie rzucili klątwę na miasto.

Kreon wraca z wiadomością, że w mieście jest zabójca króla Lajosa, który zginął w tajemniczych okolicznościach jeszcze przed przybyciem Edypa. Do czasu, kiedy nie zostanie odnaleziony i ukarany, mieszkańcy Teb nie zaznają spokoju. Edyp postanawia odnaleźć zabójcę za wszelką cenę. Rzuca na niego klątwę.

Prawda okazuje się być tragiczna. Przybyły na wezwanie króla Tyrezjasz oznajmia Edypowi, że to on jest mordercą. W mieście pojawia się też pasterz z Koryntu, skąd przybył władca Teb. Wyznaje, że Edyp nie był prawowitym synem Polybosa z Koryntu oraz Merope z Doryd. Został znaleziony w górach, gdzie zostawił go posłaniec (na rozkaz Jokasty, matki Edypa, miał zabić dziecko). Imię Edyp nadano mu dlatego, że jego nogi były nabrzmiałe od pęt wokół kostek.

Edyp zabił swojego ojca, Lajosa. Następnie przybył do Teb, gdzie poślubił własną matkę. W obliczu prawdy Edyp oślepia się i opuszcza Teby. Jokasta popełnia samobójstwo, wieszając się na chuście.

Sofokles jest nazywany chlubą teatru greckiego. Żył w latach 496-406 p.n.e. Był tragikiem, poetą, którego twórczość przypadła na złoty wiek kultury ateńskiej. Otrzymał doskonałe wykształcenie. Jest autorem ok. 120 tragedii i dramatów, jednak do naszych czasów zachowało się tylko 7 dzieł, m.in. „Król Edyp”, „Antygona” i „Elektra”.

Sofokles wprowadził na scenę trzeciego aktora i malowane dekoracje. Ograniczył też rolę chóru.

Warto wiedzieć, że w utworze „Edyp w Kolonos” Sofokles ubóstwił Edypa. Niewidomy bohater tragedii dociera do świętego gaju na wzgórzu Kolonos pod Atenami, gdzie trafia pod opiekę Tezeusza. Żyje tamspokojnie, na co pozwala mu doznane cierpienie.