Kiedy dziecko się ślini

Ślinienie się dziecka jest zachowaniem jak najbardziej naturalnym. Nie ma wpływu na przebieg rozwoju czy wymawianie słów. Natomiast niewątpliwie ślinienie wiąże się z bolesnym ząbkowaniem. Dzieje się tak, ponieważ dziąsła są podrażnione i maluch, nie chcąc dostarczać sobie dodatkowych doznań bólowych, cofa język i utrzymuje usta otwarte. Stąd właśnie ślinienie.

Ślinienie się u starszego dziecka może wskazywać na utrudnione funkcjonowanie mięśni twarzy i jamy ustnej. Problemy wynikają z niepełnej kontroli tych mięśni, w efekcie czego nie utrzymują śliny w buzi. Jest to zjawisko dość niepokojące, ponieważ te same mięśnie biorą udział w powstawaniu mowy.

Zdarza się, że ślinienie nie ustępuje samoistnie, a wręcz przedłuża się. Stan ten należy skonsultować z lekarzem oraz z logopedą. Praca ze starszym dzieckiem będzie polegać przede wszystkim na ćwiczeniu mięśni twarzy, ust i języka:

• napoje podawaj ze słomką;

• zachęcaj dziecko do ćwiczeń z gwizdkiem, najlepiej w formie zabawy – jak najgłośniejszego gwizdania, np. w zawodach;

• puszczanie baniek mydlanych;

• robienie śmiesznych minek, posyłanie całusów;

• dmuchanie – we wiatraczek, w zapalone świeczki, w kulki uformowane z waty i położone na stole (wyścig, kto pierwszy zdmuchnie własną kulkę);

• starsze dziecko delikatnie uświadamiamy, żeby próbowało zamykać buzię i połykać nadmiar śliny.

• Niemowlę ślini się
• Ząbkowanie a gorączka
• Ząbkowanie a biegunka

Powyższe zabawy są szczególnie wskazane w pracy z dzieckiem powyżej roczku. Wcześniej ślinienie jest naturalne, ale wraz z upływem czasu może wskazywać na kłopoty z kontrolowaniem wspomnianych mięśni – twarzy, ust i języka.