Czy w ciąży mogę mieć kontakt ze zwierzętami?

Jednak prawdopodobieństwo zarażenia się toksoplazmozą podczas ciąży jest niewielkie, a raz przebyta infekcja uodparnia na całe życie. Istnieje duża szansa na to, że posiadając kota, kobieta zdążyła wcześniej zarazić się i w ten sposób jest odporna na toksoplazmozę.

Mimo to zaleca się, aby kobiety w ciąży nie opróżniały kociej kuwety, powinna ona być oczyszczona codziennie, ale przez kogoś innego. Jeśli ciężarna jest zmuszona zrobić to sama, powinna mieć na sobie gumowe rękawice, a po skończonej czynności umyć dokładnie ręce i rękawice.

Ostrożność należy zachować także podczas prac w ogrodzie, aby zmniejszyć ryzyko zarażenia. Podstawą jest mycie rąk przed kontaktem z jedzeniem.

Toksoplazmoza może mieć niezwykle niebezpieczny wpływ na płód, dlatego ciężarna kobieta powinna unikać kontaktu z kałem kotów i innych zwierząt. Zachowanie czystości jest konieczne, aby ustrzec się przed tą infekcją.

Toksoplazmozą można także zarazić się od owiec w trakcie narodzin ich małych, dlatego kobiety w ciąży powinny unikać z nimi kontaktu.

W wielu przypadkach toksoplazmoza nie ma żadnych objawów, ale ciężarna, która zauważyła u siebie symptomy zbliżone do grypy, powinna wykonać badanie krwi.

Ryzykowne dla kobiet w ciąży, ale nie dla płodu, są infekcje salmonellą i bakteriami E. coli, które są zwykle wynikiem spożycia surowych jaj i niedogotowanego mięsa lub kontaktem z niektórymi zwierzętami, na przykład jaszczurkami, wężami, żółwiami, papugami, kanarkami, ziębami, gołębiami, psami i kotami. Bakterie E. coli mogą znaleźć się także u bydła, dlatego pracując ze zwierzętami kobieta w ciąży powinna po każdym kontakcie z nimi myć dokładnie ręce.

Kobiety ciężarne muszą szczególnie ostrożnie podchodzić do kontaktu ze zwierzętami. Najważniejsze jest utrzymanie czystości i unikanie sytuacji, w których mogłoby dojść do zarażenia bakteriami i infekcjami.

Źródła

1. Prokopowicz D. Zakażenia - obraz kliniczny, rozpoznanie, leczenie, Ekonomia i Środowisko, Białystok 2004, ISBN 83-88771-43-4
2. Dziubek Z. Choroby zakaźne i pasożytnicze, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2003, ISBN 83-200-2748-9
3. Boroń-Kaczmarska A. Choroby zakaźne w zarysie, Pomorska Akademia Medyczna, Szczecin 2004, ISBN 83-89318-35-0
4. Buczek A. Choroby pasożytnicze - epidemiologia, diagnostyka, objawy, FnRRRKDN, Lublin 2005, ISBN 83-921869-9-0