Cierpienia młodego Wertera. Charakterystyka głównego bohatera

Werter to bohater, który odcisnął swe piętno na literaturze wielu pokoleń. Nawiązywali do niego liczni poeci kolejnych epok. Nie bez powodów zresztą, bo jest to postać niezwykła i na swój sposób tragiczna.

Weter to człowiek szczery i oddany. Kocha całym sercem i z całym przekonaniem. W miłości nie ma dla niego kompromisów. Jest też marzycielem. Jego życie przywodzi na myśl poezję, sam Weter w swoich listach upoetycznia swoje nieszczęścia.

Jego psychika została ukształtowana przez książki, które namiętnie czyta. Szczególne znaczenie ma dla Wetera "Odyseja" Homera. Jest on zachwycony przedstawionym w utworze sielskim obrazem. Koi on ból związany z nieszczęśliwą miłością. Z czasem jednak Weterowi bliżej do Osjana z dzieła Jamesa Macphersona niż Homera (Osjan wyrugował z mego serca Homera - pisał główny bohater dzieła Goetego w liście z 12 października 1772 r.). To własnie fragment Piśni Osjana Werter czyta Lotcie wieczorem 20 grudnia 1772 r.

Werter czci naturę. Interesują go pieśni i podania ludowe. W przyrodzie widzi ratunek dla swoich nerwów. Zbliża go również do Boga.

Buntuje się wobec norm obyczajowych i moralnych. Nie akceptuje różnic i podziałów społecznych. Jest w tym wszystkim jednak bierny. Nie robi nic, by zmienić swoją sytuację. ucieka przed ludźmi.

Werter jest nieszczęśliwie zakochany w Lottcie, którą idealizuje. Widzi ją jako anioła. Lotta przyjaźni się z Weterem, być może też kocha go na swój sposób. Bierze jednak ślub z Albertem, i to właśnie z pożyczonej od niego broni zabija się Werter.

Głównemu bohaterowo powieści Goethego doskwiera samotność, zwłaszcza duchowa. Czuje, że nikt go nie rozumie. W ostetczności przestaje widzieć sens dalszego życia. Śmierć jest dla niego ratunkiem, ma wyzwolić go od cierpienia.

Bohater powieści popada w obłęd. Przestaje panować nad swoim zachowaniem. Ostatecznie popełnia samobójstwo.

Bohater werteryczny wyróżnia się:

• nadmierną uczuciowością
• biernością
• poczuciem bezsensu życia
• postrzeganiem rzeczywistości przez pryzmat marzeń
• umiłowaniem literatury, zwłaszcza poezji
• kultem przyrody i natury

Weteryzm pod koniec XVIII stał się niezwykle modny. W Europie pojawili się naśladowcy bohatera Goethego. Młodzież zaczęła ubierać sie jak Werter, zakładając niebieski frak i żółtą kamizelkę. Czytali też ksiązki wymienione w powieści. Nierzadko też decydowali się na ostateczny krok i popełniali samobójstwo.