Badanie moczu u niemowląt

Jeżeli musisz uzyskać porcję moczu od swojego dziecka, zacznij od dokładnego umycia okolic cewki moczowej. W przypadku dziewczynki umyj ją od przodu do tyłu, a chłopca – od czubka penisa w dół. Rodzice otrzymują specjalną torebkę do pobrania moczu. Po jednej stronie torebki znajduje się lepiący pasek, który przyłącza się do skóry wokół narządów płciowych dziecka. Otwórz torebkę i umieść ją nad genitaliami niemowlaka. Następnie ostrożnie nałóż dziecku pieluchę. Jeśli dziecko jest aktywne, przygotuj się na konieczność powtórzenia pobrania moczu – energiczne niemowlęta czasami przesuwają torebkę. Gdy uda się umieścić ją we właściwy sposób, należy często sprawdzać, czy dziecko oddało mocz. Jeżeli w torebce znajduje się mocz, należy przelać go do sterylnego pojemnika i możliwie szybko oddać próbkę do analizy. W żadnym wypadku nie należy dotykać wnętrza pojemnika lub wewnętrznej strony pokrywki.

Pobieranie moczu nie powoduje żadnego dyskomfortu u dziecka. Do badania nie trzeba się przygotowywać, wystarczy umyć dziecko. Jeśli pobieranie moczu odbywa się w domu, dobrym pomysłem jest zaopatrzenie się w kilka dodatkowych torebek na mocz, na wypadek gdyby nie udało się pobrać moczu za pierwszym razem.

Z badaniem moczu nie wiążą się żadne poważne zagrożenia dla zdrowia dziecka. Rzadko zdarza się, że niemowlę dostaje łagodnej wysypki w miejscu, w którym lepki pasek od torebki przyczepia się do skóry.

Odpowiednio wczesne wykrycie infekcji dróg moczowych u dzieci poniżej trzeciego roku życia jest bardzo ważne, ponieważ mogą być one oznaką problemów z budową dróg moczowych. Niestety, nawet przy zachowaniu higieny pobieranie moczu za pomocą torebki nie jest zalecane w rozpoznawaniu infekcji dróg moczowych. Istnieje bowiem duże prawdopodobieństwo zakażenia próbki moczubakteriami ze skóry, a w przypadku dziewczynek z pochwy. Z tego względu bardziej wiarygodne wyniki badania moczu uzyskuje się z próbek pobranych za pomocą cewnika.

Jeśli bakterie ze skóry wokół narządów płciowych, odbytu lub krwiobiegu dostaną się do moczu, mogą wywołać infekcję oraz stan zapalny w drogach moczowych. Około 8% dziewczynek i 2% chłopców ma co najmniej jedną infekcję dróg moczowych w okresie dzieciństwa. U wielu dzieci jedynym objawem infekcji jest gorączka o nieustalonym podłożu. Czasami pojawiają się jednak inne symptomy: płacz lub inna oznaka bolesnego oddawania moczu, nieprzyjemny zapach moczu, ciągłe podrażnienie dziecka, wymioty, odmowa jedzenia oraz nieprzejrzysty mocz zabarwiony krwią. Jeżeli u niemowlaka pojawiły się wyżej wymienione objawy, nie należy zwlekać z wizytą u lekarza. Leczenie infekcji dróg moczowych nie jest zwykle trudne, ale bez podjęcia jakichkolwiek kroków mogą one spowodować trwałe uszkodzenie nerek, a nawet niewydolność nerek. Ryzyko poważnego uszkodzenia narządów wewnętrznych jest znacznie większe u dzieci poniżej drugiego roku życia, dlatego tak ważne jest odpowiednio wczesne wykrycie infekcji i rozpoczęcie leczenia.