rodzice małego dziecka

Ta historia pokazuje, że udar słoneczny nie musi wcale wynikać z przebywania na zewnątrz czy też w rozgrzanym samochodzie. Jedna z matek ostrzega innych przed skutkami przegrzania, które dotknęło dziecko w zupełnie innych okolicznościach. Umieściła w internecie zdjęcie córeczki podpisane bardzo ważnym przesłaniem. Jak sama powiedziała, przeżyła najstraszniejsze chwile w swoim życiu, kiedy zobaczyła, że jej dziecko nie reaguje na jej dotyk i słowa.

Wróć myślami do swojego dzieciństwa. Jakie momenty najlepiej wspominasz? Czy pamiętasz, jak mama utulała cię do snu i czytała ci bajki na dobranoc? Albo jak tata uczył cię jeździć na rowerze? Być może w pamięci masz też złe chwile, o których wolisz nie myśleć. A teraz zastanów się, jakie wspomnienia z dzieciństwa może mieć twoje dziecko. Czy zapamięta cię jako kochającego, ciepłego rodzica, na którego zawsze może liczyć, czy też jako surowego opiekuna, trzymającego w domu dyscyplinę? – Mówi się, że dzieci są kopiami rodziców, a to stwierdzenie nie powstało bez przyczyny. Gdy rodzi się dziecko, cała hierarchia wartości rodzica się zmienia. Od samego momentu narodzin ważne jest tworzenie więzi . Bliskość to największy fundament zdrowia rozwojowego dziecka. Tego uczy się w pierwszej kolejności – mówi portalowi WP parenting psycholog Monika Wiącek.

Filmik opublikowany na TikToku pokazuje przerażający moment, w którym mała dziewczynka wydaje się wciągana pod łóżko przez "coś", co według jej ojca jest paranormalne. Filmik zdobył ogromną popularność w mediach społecznościowych.

Kiedy decydujecie się zostać rodzicami, zdajecie sobie sprawę, że całe wasze życie wywróci się do góry nogami. Przygotowujecie się, że w chwili narodzin dziecka wszystkie sfery życia zostaną mu podporządkowane. Szykujecie się na to, że w domu zapanuje chaos, będziecie niewyspani, a swoje szybkie i zwinne auto zamienicie na duży, rodzinny samochód, w którym zmieści się wózek, składane łóżeczko i miliony zabawek. Wielu mniej znaczących zmian w życiu młodych rodziców nie da się jednak przewidzieć. Oto lista poświęceń, na które będziecie musieli się zdecydować dla swoich dzieci.

Badacze twierdzą, że zaczynamy swoje życie wyposażeni w zestaw 9 odziedziczonych cech osobowości. Na ich podstawie można wyróżnić trzy podstawowe kategorie, do których kwalifikują się maluchy. Dzielimy je na: niesprawiające trudności, potrzebujące "rozgrzewki" i stawiające wyzwania. Fakt, że niektóre cechy dziecko posiada już od urodzenia nie powinien stanowić powodu do zmartwienia. Choć nie wszystkie można zmienić w takim stopniu, w jakim byśmy chcieli, ich znajomość może okazać się bardzo przydatna w procesie wychowawczym. Nie tylko ułatwi wykonywanie codziennych czynności czy pomoże dobrać odpowiednie zabawy, ale też wzmocni wzajemne więzi i pozwoli odkryć potencjał dziecka, a co za tym idzie - dostarczyć mu najbardziej wszechstronnych możliwości rozwoju. Zdaniem ekspertów, niektóre cechy osobowości można poznać już tuż po urodzeniu. Inne ujawniają się dopiero w trzecim lub czwartym miesiącu życia. Niektóre ewoluują w miarę, jak niemowlę się rozwija. Warto jednak pamiętać, że nawet cechy stanowiące największe wyzwanie dla rodziców mogą stać się mniej problematyczne, jeśli nauczymy malucha, jak radzić sobie z emocjami. Na kolejnej stronie zobaczysz WIDEO Sprawdź również: 6 najbardziej toksycznych stylów wychowywania dzieci

Dzieci, które są przytulane i otoczone troską, rozwijają się lepiej. Bliskość rodziców ma bowiem ogromny wpływ na rozwój ich mózgu.

Dobry kontakt z dzieckiem, to podstawa wychowania. Warto jak najwięcej rozmawiać ze swoją pociechą, ponieważ buduje to zaufanie oraz poczucie bezpieczeństwa. Jednak są kwestie, o których lepiej nie wspominać dziecku. Czy wiesz, jakie?

Posiadanie dzieci to cudowne doświadczenie i prezent od losu, który jednak czasem przyprawia o ból głowy. Jednak lepiej jest się śmiać niż płakać, czego dowodzą ci rodzice. Łączą oni sztukę wychowania potomków z poprawianiem sobie humoru. Tylko... Czy zawsze ich praktyki są dobre dla dziecka?

Gdy wracasz ze szpitala do domu jako świeżo upieczona mama, mama na całego, każde kwilenie czy płacz maluszka sprawiają, że pełna troski bierzesz go na ręce i nosisz, nosisz, nosisz... "Nie rób tak, bo go do tego przyzwyczaisz" - krzyczy teściowa. "Rozpieścisz malucha" - skanduje mama. Psychologowie natomiast mówią, że maleństwo potrzebuje bliskości. Szczególnie noworodek. Przy niemowlęciu najważniejsze są spokój i wyciszenie. Noszenie na rękach nic nie da, jeśli mama lub tata są zdenerwowani. Maleństwa chłoną emocje rodziców niczym gąbka.

Po co komu ślub? Przecież to tylko formalność. Sformalizowanie związku nie zagwarantuje długiego, szczęśliwego pożycia małżeńskiego. Ponadto ślub to sporo bieganiny, papierologii i nakładów finansowych. Jednym słowem, szkoda czasu i zachodu. Skoro dobrze jest bez ślubu, to po co go brać? Kiedy przestanie być sielankowo, każde pójdzie w swoją stronę bez szarpania się po sądach. Czy faktycznie tak jest? Czy sformalizowanie związku poprzez zawarcie małżeństwa to tylko niepotrzebna biurokracja, niemodna tradycja? Kiedyś życie „na kocią łapę” było źle widziane ze względów obyczajowych. Choć nawet dziś słowo „konkubinat” nie kojarzy się pozytywnie, pary chętnie rezygnują z małżeństwa. Nie będziemy tu debatować nad pobudkami, które nimi kierują, psychologicznym czy socjologicznym kontekstem takich wyborów. Chcemy jedynie zaznaczyć kilka istotnych kwestii, z którymi powinni liczyć się podejmując decyzję o pozostaniu w nieformalnym związku. Niestety, konkubinat to nie tylko pozytywy.