"Dlaczego podskakuję" Naoki Higashida - recenzja

Większość z nas wie, czym jest autyzm. Wiemy, że najczęściej dotyczy dzieci do trzeciego roku życia oraz objawia się nadwrażliwością na bodźce zewnętrzne, aspołecznością oraz zaburzeniami rozwoju. Mówi się, że dziecko z autyzmem unika kontaktu wzrokowego i ma swój świat, do którego nie dopuszcza praktycznie nikogo.

Wiemy, że nieświadomie może wykonywać gesty lub wydawać dźwięki oraz ma problemy z komunikacją. Jednak czy kiedykolwiek zastanawialiśmy się, jakie są odczucia takiego dziecka? Czy rozumiemy, że jego zachowanie nie jest w pełni świadome i kontrolowane? Co więcej – czy kiedykolwiek myśleliśmy, jak wyglądałoby nasze życie, gdybyśmy choć na moment zamienili się rolami?

"Dlaczego podskakuję" Naoki Higashida
"Dlaczego podskakuję" Naoki Higashida

Książka "Dlaczego podskakuję" Naoki Higashida opatrzona jest wstępem napisanym przez Davida Mitchella – ojca dziecka chorego na autyzm. Proponuje on, aby czytelnik spróbował wyobrazić sobie, że traci zdolność komunikowania, a jego wnętrze zostaje zalane falą impulsów, pojęć i myśli, które nie są w żaden sposób kontrolowane.

Nie jest to łatwe, tak samo jak nie jest łatwo być autystykiem, ale wyobrażenie to sprawia, że choć przez chwilę zastanawiamy się nad odmiennością postrzegania rzeczywistości i rozumowania.

Książka "Dlaczego podskakuję" przynosi odpowiedzi na wiele pytań dotyczących autyzmu. Jej autorem nie jest osoba z zewnątrz, która zna autyzm z medycznego i psychologicznego punktu widzenia, lecz sam chory. Jest nim 13-letni chłopiec, który nauczył się porozumiewać przy pomocy specjalnej tablicy z literami. Wskazując poszczególne z nich, buduje wyrazy i zdania. Dzięki temu jesteśmy w stanie zrozumieć wiele zachowań dzieci autystycznych, które do tej pory były nieuzsadnione lub niepojęte dla zdrowej osoby.

Naoki Higashida wprowadza czytelnika w świat autyzmu, który do tej pory był dostępny wyłącznie dla chorych. Udzielając odpowiedzi na prawie sześćdziesiąt pytań, pokazuje różnice w postrzeganiu świata. Tłumaczy niektóre zachowania oraz prosi o wyrozumiałość i cierpliwość wobec chorej osoby. Czytelnik dowiaduje się m.in. dlaczego ludzie autystyczni mówią tak głośno, dlaczego nie patrzą w oczy, jaka jest przyczyna pisania liter w powietrzu, zatykania uszu oraz ustawiania samochodzików i klocków w rządku.

Ponadto Naoki opowiada o poczuciu czasu, ciągłym uciekaniu, powtarzaniu niektórych czynności lub nadpobudliwości ruchowej. Wyjaśnia dlaczego zachęty i podpowiedzi rodzica lub wychowawcy są takie ważne oraz komentuje radość związaną z oglądaniem reklam telewizyjnych. Ponadto odpowiedzi Naoki przeplatane są alegorycznymi opowieściami, których również jest autorem.

Postać Naoki Higashida to dowód na to, że autyzm nie musi oznaczać bierności i całkowitego wycofania ze społeczeństwa. To znak, że nierzadko opacznie rozumiemy sygnały wysyłane przez autystyka oraz interpretujemy jego zachowanie w odmienny sposób od jego zamiarów. Publikacja ta może pomóc rodzicom, wychowawcom, pedagogom i nauczycielom, którzy na co dzień mają kontakt z osobami autystycznymi. To także zbiór pytań i odpowiedzi, mający charakter wywiadu, który warto przyswoić, aby poznać autyzm od tej drugiej strony.

Katarzyna Łukijaniuk, 4 miesiące temu
Komentarze

DYSKUSJE NA FORUM

Artykuły Testy i recenzje
Testy i recenzje

Kicia Kocia

Kicia Kocia

Kicia Kocia to książka dla maluchów, nie tylko o gotowaniu