Imiennik — imiona męskie (strona 33 z 121)

Jest to imię pochodzenia starogermańskiego, od słów agin ("miecz") i waltan ("panować, władać"). Oznacz tego, "który doskonale włada mieczem". Ciekawostka Inne formy tego imienia to: Eginald, Egbert.

Jest to imię męskie pochodzenia germańskiego, złożone z członów eg - "miecz" i -win - "przyjaciel". Oznacza zatem "przyjaciel miecza" lub określa zalety broni.

Jest to germańskie imię męskie, występujące w Polsce od średniowiecza. Pierwszy człon tego imienia najprawdopodobniej oznacza "ostrze, szpica", a jego forma podstawowa to eg "kąt, kant, ostrze broni, miecz"lub egi - "strach, trwoga". Drugi człon to hart, hard - "silny, mocny, krzepki, dzielny". Ciekawostka Inne formy tego imienia to: Jakert, Eghard, Ekard, Ekehard, Hekard, Hekehard, Hekhard.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego, od czasownika expedio - "uwolnić, wyzwolić z więzów". Expeditus zaś oznacza "wolny, lekkozbrojny, szybki, zwinny". Ciekawostka Polska forma tego imienia brzmi Wierzyn.

Jest to imię męskie pochodzenia greckiego, oznaczające "przybyły z Elidy (na Peloponezie)".

Jest to imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od greckiego wyrazu oznaczającego "wolny", "niezależny". Ciekawostka Inna forma tego imienia to Eleutery.

Jest to imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od greckiego słowa, oznaczającego "wolny", "niezależny". Ciekawostka Inna forma tego imienia to Eleuteriusz.

Jest to imię męskie pochodzenia germańskiego, od nazwy elf.

Jest to imię pochodzenia hebrajskiego, od słowa Elijahu ("Jahwe jest moim Bogiem").

Jest to imię męskie, którego patronem jest św. Elifiusz z Kolonii.