Imiennik — imiona męskie (strona 32 z 121)

Jest to imię męskie pochodzenia germańskiego. Powstało z od połączenia starogermańskich słów eber - "dzik" i hard - "dzielny".

Jest to imię męskie pochodzenia germańskiego, złożone z członów ebur- ("dzik, odyniec") i wulf ("wilk").

Jest to imię pochodzenia staroangielskiego, od słowa ede, lub od germańskiego ead ("bogactwo, szczęście, dobrobyt") i ger ("włócznia"). Oznacza tego, który jest "waleczny i szczęśliwy", "obrońcę dziedzictwa lub majątku - mężnego, dzielnego rycerza".

Jest to imię germańskie, pochodzące od słów ed- "majątek, dziedzictwo", -mund "opieka". Edmund zatem to "opiekun dziedzicznej posiadłości". W Polsce imię to występuje od XIV wieku.

Jest to imię pochodzenia germańskiego, częste wśród królów angielskich. Słowo ead oznacza "pomyślność, dobrobyt, szczęście", a także "obrońca".

Jest to imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "pomyślność", "szczęście" lub "przyjaciel".

Jest to imię męskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od hebrajskiego słowa Ephrayim oznaczającego "przynoszący dobry owoc".

Jest to imię męskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od hebrajskiego słowa Ephrayim oznaczającego "przynoszący dobry owoc".

Jest to imię męskie pochodzenia germańskiego. Oznacza "słynny z władania mieczem".

Jest to imię męskie pochodzenia greckiego. Łacińska forma to Egidiusz, a jego spolszczeniem jest Idzi.