Comfort food - co to jest?

Comfort food to posiłek, najczęściej przyrządzany według tradycyjnej, rodzinnej receptury, który jedzącemu kojarzy się z dzieciństwem. Często takie dania są kaloryczne, przez co nie możemy sobie pozwolić na częste ich spożywanie. Comfort food zależy od kultury. Inne dania za komfortowe uzna Brytyjczyk, inne Szwajcar, a jeszcze inne Polak. Wiadomo jednak, że każdemu z nich potrawa taka poprawi humor i przeniesie myślami w czasu błogiego dzieciństwa.

Jakie są polskie potrawy, które można uznać za comfort food? Dania przenoszące w czasy dzieciństwa zawsze będą sprawą indywidualną. Z dużym prawdopodobieństwem można jednak wyróżnić kilka dań wspólnych dla każdego z nas.

Jest prawdopodobnie najbardziej nacechowaną emocjonalnie potrawą na świecie. Uwielbiają go Amerykanie, Brytyjczycy, Rosjanie, Polacy. Gorący bulion, z mnóstwem warzyw, na mięsie, jest uznawany za remedium na przeziębienie. Kojarzy się z domowym ciepłem, gdy za oknem śnieg i zawierucha, z oglądaniem filmu pod kocem, ze wspólnym rodzinnym obiadem. Podkreślają to nawet psychologowie. Twierdzą oni, że comfort food, a w tym rosół, wywołuje uśmiechy na twarzy każdego, kto go spożywa.

Eksperci z Uniwersytetu Cornell dowodzą, że pojęcie comfort food znaczy co innego dla mężczyzn, a co innego dla kobiet. Panowie częściej wybierają takie potrawy, jak makaron z sosem czy zupę pomidorową, podczas gdy panie – lody, czekoladę i ciasta. Najlepsze konotacje mają ciasta pieczone w domu, np. szarlotka.

Naukowcy przekonują jednocześnie, że to mężczyznom jedzenie kojarzy się częściej z przyjemnością. - Wiele kobiet od razu widzi się przy obowiązku gotowania – dodają.

Co robisz, gdy wracasz do domu po spacerze na mrozie? Lub gdy budzisz się w sobotni ranek i masz chwilę na przyjemność? Wypicie kakao i zjedzenie chałki w takich okolicznościach to niemalże obowiązek. Już pierwszy łyk przenosi w czasy beztroski i poprawia humor.

Naukowcy przekonują jednak, że wcale nie jadamy komfortowo po to, by stłumić depresję. Aż 86 proc. uczestników badania prowadzonego na Uniwersytetu Cornell twierdziło, że jadło dla przyjemności i w nagrodę.

Emocje w jedzeniu mają dwie podstawy: fizjologiczną i pamięciowo-sensoryczną. Działanie fizjologiczne można zaobserwować podczas jedzenia słodkich przekąsek. W mózgu wydziela się wtedy hormon szczęścia – serotonina. Natomiast hormon miłości – oksytocyna – wydzielana jest, gdy zjadamy cynamon lub papryczkę chilli. Trzeba jednak zauważyć, że te mechanizmy występują u każdego w sposób indywidualny.

Z różnym natężeniem działają też kubki smakowe. Wysyłają one do mózgu informacje, przywołując jednocześnie pozytywne skojarzenia. Naukowcy udowodnili także, że już w łonie matki dziecko „programuje” swoje preferencje smakowe. Dzieje się tak, ponieważ aromat tego, co je kobieta, przedostaje się do wód płodowych, które połyka płód.