wychowanie bezstresowe

Matka czwórki dzieci, Jeri-Leah, zyskała popularność na TikToku dzięki swojemu nietypowemu podejściu do wychowania, które opiera się na braku jakichkolwiek zasad. - Nie musisz sprzątać, ja to zrobię. To moja praca, jestem twoją mamą - mówi.

Czasy się zmieniają. Zmienia się również podejście do dzieci. Najmłodsi dawniej byli traktowani jako po prostu mniejsi wzrostem dorośli, nie mogli w ogóle liczyć na jakiekolwiek ulgi. Współcześnie pedagodzy i psychologowie mówią głośno o tym, że dzieci należy traktować jak najdelikatniej i czule. Dzieci zaniedbywane emocjonalnie mogą borykać się z problemami i zaburzeniami przez resztę życia. Tymczasem wciąż niektórzy lansują tezy wychowawcze, które budzą kontrowersje. Znajdują one nadal zwolenników, choć mogą stanowić zagrożenie dla życia i zdrowia dzieci. Zobacz naszą galerię Poznaj metody wychowawcze, których lepiej nie stosować. Na następnym slajdzie obejrzysz WIDEO Zobacz też: Czy klapsy są dobrą metodą wychowawczą?

Australijski pisarz Scott Stuart przebrał się za księżniczkę Elsę - bohaterkę "Krainy lodu", ponieważ chciał dodać otuchy swojemu synowi, który jest zafascynowany księżniczką z bajki Disneya. Stuart podkreśla, że chce w ten sposób wyrazić swoją niezgodę na obowiązujący obecnie stereotyp płci.

Dojrzewanie to okres, w którym potrzeba indywidualizmu - zaraz po buncie dwulatka - jest najsilniej odczuwana przez dzieci i rodziców. Wyraża się ona również w ubiorze, który dla wielu rodziców może być kontrowersyjny i wzbudzać wiele emocji. Co zrobić, gdy nasza nastoletnia córka zaczyna chodzić w mini? Jak znaleźć złoty środek między wolnością dorastającej kobiety, a poczuciem bezpieczeństwa? To dylematy niejednej współczesnej matki...

Kasia podróżowała ze swoim 9-letnim synem Leonem z Łowicza do Krakowa. Po drodze odwiedziła sklep w Warszawie. To, co się tam wydarzyło, na zawsze zostanie w jej pamięci.

Zapchane toalety, porozrzucane buty, gumy przyklejone do ławek i ścian to codzienność sprzątaczek i woźnych w polskich szkołach. Na zwrócenie uwagi uczniowie reagują prostym: ''Ale po co? Od sprzątania jest sprzątaczka''.

Większość psychologów dziecięcych jest zdania, że najlepszym sposobem na złe zachowanie i nieposłuszeństwo jest wyciąganie konsekwencji. Nie umyło zębów? Nie będzie bajki na dobranoc. Nie zjadło kolacji? Szlaban na słodycze następnego dnia. Pobiło kolegę w przedszkolu? O wymarzonym prezencie w postaci najnowszego zestawu klocków Lego może zapomnieć.

Ma 12 lat, a na koncie już 20 ukończonych tatuaży na innych osobach. Kolejne projekty czekają na realizację. Mowa o Ezrah Dormonie, chłopcu z Panamy, zwanym "The Shark" ("Rekin"). Choć jest on jeszcze zbyt młody na to, aby mieć tatuaż, fascynuje się tą profesją i chętnie tatuuje innych. Na swoją pierwszą "dziarę" musi poczekać, aż skończy 18 lat.

Niedouczona niekoniecznie oznacza niewykształcona. Nie znaczy też niedbająca. Dziecko pod jej opieką ma dużą szansę wyrosnąć na niezahartowanego, rozpuszczonego i rozhisteryzowanego egoistę. Bo taka matka nie wie, nie zdaje sobie sprawy albo nie zwraca uwagi na konsekwencje swoich zachowań.

Jąkanie obejmuje 1% wszystkich dzieci i cztery razy częściej występuje u chłopców niż u dziewczynek. Wyróżnia się trzy rodzaje jąkania. Pierwsze pojawia się u dwu-, trzylatków w czasie, gdy dziecko uczy się mówić. Ten rodzaj jąkania jest niegroźny. Czasem jąkanie jest spowodowane wadliwą budową strun głosowych – można je wyleczyć ćwiczeniami logopedycznymi. Jednak najpowszechniejsze jest jąkanie, które wynika z choroby nerwicowej. Co robić, gdy dziecko się jąka?

Charity Grace LeBlanc to mama 2-letniej dziewczynki. Stała się znana po tym, jak pomalowała córce włosy na ostry róż na wyraźną prośbę dziecka i pochwaliła się tym w mediach społecznościowych. Niejako sama wywołała lawinę komentarzy, pytając: “Co o tym sądzicie?”. Grono internautów podzieliło się na dwa obozy — jedni docenili matkę, która zdecydowała się spełnić życzenie dziewczynki, drudzy — ostro ją skrytykowali. Zobacz też: Letnia atrakcja na festynach. Grozi niebezpiecznym zakażeniem

Dziecko niszczące zabawki to przykry widok dla rodzica, który oczekuje, że ich dziecko będzie szanowało swoje rzeczy i używało ich jedynie w celu pobudzenia swojej kreatywności i poszerzenia wiedzy o otaczającym świecie. Jednak rodzice muszą pamiętać, że nauczenie dziecka odpowiedniego obchodzenia się z zabawkami i rzeczami należącymi do innych ludzi to jedno z zadań związanych z procesem jego wychowania. Dlatego też muszą się z nim zmierzyć.

Rozkrzyczanym, rozbawionym dzieciom do restauracji wstęp wzbroniony. Taki kontrowersyjny zakaz wprowadził jeden z włoskich lokali w USA. Czy to dyskryminacja, czy dbanie o klienta? Pomysł dzieli rodziców.

Własny dom, mieszkanie, no… chociaż kawalerka. Szczyt marzeń każdego młodego małżeństwa. Dla wielu jednak ten szczyt od razu po ślubie niemożliwy jest do zdobycia i… zamieszkują z rodzicami. Dostają piętro do dyspozycji lub kilka pokoi – niby osobno, a jednak razem. Pojawia się dziecko w rodzinie. Czy mieszkanie z dziadkami ma na smyka dobry wpływ? Oto plusy i minusy wychowywania się w „wielopokoleniowym domu”.

Rozpieszczone dziecko to skutek niekonsekwencji wychowawczej lub postawy nadmiernie chroniącej malucha. Rodzice nie stawiają mu żadnych wymagań, nie mają ustalonego systemu kar i nagród, ciągle ulegają, w konsekwencji czego kształtuje się u niego postawa roszczeniowa. Na porządku dziennym są opryskliwość, marudzenie, niezgoda na odmowę, nieposłuszeństwo i ostentacyjne kapryśne miny. Dlaczego rodzice rozpieszczają swoje dzieci? Jak nie ponieść wychowawczej porażki i nie ulegać histerii małego szantażysty czy małej manipulantki?

Kiedy po raz kolejny próbowałam załagodzić atak histerii mojego syna, uznałam, że już tak dłużej nie mogę i że idealną matką byłam, zanim urodziłam swoje dzieci. Wtedy wszystko wydawało się proste i na wszystko mogłam znaleźć sposób. Życie napisało inny scenariusz. Mój Anioł okazał się nie lada buntownikiem, do którego kompletnie nie mogę trafić. Zdecydowałam wówczas, że stanowczo potrzebuję pomocy, bo moja intuicja ewidentnie nie sprawdza się na tej płaszczyźnie, a lewitować dłużej nie mam siły.

Kultura jest ważną częścią życia każdego dziecka. Wytwory artystyczne lub filmowe, które poznaje dziecko wpływają na kształtowanie postaw i uczą właściwych zachowań. Edukacja przez sztukę bardzo często sprawia, że dziecko utożsamia się z bohaterem literackim czyniącym dobro i pomagającym innym. Dlatego też warto myśleć o edukacji teatralnej już od pierwszych miesięcy życia dziecka, bo wpływa to na jego wszechstronny rozwój. Ważne jest wspólne oglądanie filmów, czytanie książek czy rodzinne wycieczki do muzeów.