cechy dobrego przedszkola (strona 2 z 2)

150 zł trzeba zapłacić za pobyt dziecka nocą w przedszkolu. I nie chodzi wcale o organizowaną czasem w placówkach zabawę, kiedy wszystkie dzieci razem czytają książki czy bawią się do późna. Jak grzyby po deszczu wyrastają w Polsce prywatne przedszkola, które zapewniają opiekę dłużej niż do godz. 16. Psychologowie załamują ręce, a rodzice coraz chętniej z nich korzystają. Syndrom naszych czasów?

- Jestem pewna, że gdybym nie dała dyrektorce koperty ze sporą sumą, moje dziecko nie dostałoby się do państwowego przedszkola – mówi Agnieszka. - Miejsc u nas jest jak na lekarstwo, a dzieci chętnych coraz wiecej – dodaje. Agnieszka nie jest jedyną osobą, która uciekła się do niedozwolonych środków. Rodzice próbują "załatwić" dzieciom miejsce, choć grozi za to odpowiedzialność karna.

Chcesz zobaczyć, co robi w przedszkolu twoje dziecko? Nic łatwiejszego. Wystarczy zalogować się do opowiedniego systemu i zyskać tym samym dostęp do monitoringu on-line. - Takie rozwiązanie daje rodzicom większe poczucie bezpieczeństwa – mówi Macin Ścibor, dyrektor przedszkola integracyjnego "Mistrzowie Zabaw" z Lublina. - Przecież to zwyczajne kontrolowanie dziecka – ripostuje Marlena, mama czteroletniego Mariusza.

- Oglądanie telewizji w przedszkolu to jakiś koszmar – denerwuje się Marta z Gdańska, mama Mateusza. - Przecież przedszkole jest po to, by uczyło i bawiło, a nie wyręczało się multimediami – twierdzi. - Bez przesady. Od kilku minut bajek oczy się nie zepsują – ripostuje Ilona z Torunia, mama Olka. Czy telewizor w placówkach to faktycznie zło wcielone?

Post Juliany Farris Mazurkiewicz udostępniło 1,5 miliona osób. Co takiego zawierał, że wzbudził aż takie zainteresowanie?

W przedszkolach to nie dzieci są najważniejsze, a papiery, dobre wrażenie i święty spokój. Takie wnioski płyną z listu nauczycielki, który na swoim blogu dzieckowdrodze.com opublikowali Magda i Sergiusz. Czy faktycznie jest aż tak źle? Czy oddajemy nasze dzieci do „przechowalni”?

Wielu osobom, w szczególności kobietom, wciąż się wydaje, że ciążowy brzuszek aż się prosi o dotknięcie. Przecież to takie słodkie i urocze, a przyszła mama niech wie, że dobre ciocie już czekają na maluszka. Problem jednak w tym, że nie każda ciężarna mama chce, aby jej dotykano. Tak samo jak większość z nas nie lubi, gdy ktoś obcy ociera się o nas w autobusie, łapie za rękę podczas rozmowy czy po prostu dotyka bez uprzedzenia. Ważne jest, aby umiejętnie stawiać swoje granice i szanować swoją przestrzeń, która jest dla nas intymną strefą. Dotyczy to również naszych dzieci - one również mają swoją prywatną przestrzeń, w którą obcy nie powinni ingerować. Niestety, wielu dorosłych zdaje się o tym nie pamiętać.

„Nie jest istotne, ile dziecko słów zna. Ważniejsze jest to, jakie wybiera, gdy chce coś powiedzieć” - mówi Hilary Miller o rozwijaniu umiejętności przestrzennych u dzieci.

– Mamo! A wiesz, że dzisiaj w przedszkolu pani pokazywała nam brzozę? – mała Amelka z błyskiem w oczach wybiega naprzeciw swojej mamie. Kobieta właśnie przyjechała odebrać córkę z przedszkola. Leśnego przedszkola. Bez sufitów i ścian. Bez tradycyjnych zabawek. Za to z potencjałem na wspomaganie odporności.

Zamiast klocków i lalek – patyki i błoto. Las, łąka, plaża to najlepsze place zabaw pod słońcem. Przedszkolaki brodzą w kałużach, ganiają się po śnieżnych zaspach, a poobiednią drzemkę ucinają sobie w śpiworach pod gołym niebem. Brzmi nieprawdopodobnie? To wcale nie fikcja, a coraz popularniejsze na całym świecie leśne przedszkola.