Dysortografia

Dzieciństwo to czas intensywnego rozwoju, nauki nowych rzeczy i zdobywania umiejętności. Jednakże nie wszystkie dzieci uczą się w ten sam sposób i w tym samym tempie. Niektóre mają więcej przeszkód do pokonania niż inne. Do przeszkód tych należą zarówno uwarunkowania środowiskowe, jak i te wynikające z osobowości, talentów dzieci, a także chorób i zaburzeń rozwoju dziecka. Poważną przeszkodą w uczeniu może się okazać dysortografia u dzieci.

Polecane wideo:

1. Co to jest dysortografia?

Dysortografia jest trudnością w nauce ortografii. Bardzo często występuje wspólnie z dysleksją, czyli trudnościami w nauce czytania, chociaż zdarza się również, że występuje samodzielnie. Dysortografię stwierdza się, gdy dziecko pod każdym innym względem rozwijające się prawidłowo już na początku nauki szkolnej manifestuje trudności z wprowadzaniem w życie wiedzy z zakresu ortografii. Oznacza to, że dziecko mimo znajomości zasad pisowni popełnia błędy w zapisie. Dodatkowo popełniane błędy nie wynikają z braku chęci do nauki, chociaż zdarza się, że idą w parze, gdyż dysortografia u dzieci może współwystępować z innymi zaburzeniami.

2. Objawy i przyczyny dysortografii

Dziecko cierpiące na dysortografię na początku nauki szkolnej zazwyczaj przestawia litery, myli te, które brzmią podobnie (np. „w” i „f”, „p” i „g”, „m” i „n”), a także opuszcza pojedyncze litery lub sylaby. W starszych klasach mniej jest już błędów wynikających z mylenia liter, natomiast często występują błędy ortograficzne. Dysortografia bardzo często przekłada się na trudności w nauce języków obcych.

Dysortografia u dzieci może mieć podłoże genetyczne lub środowiskowe, bądź wynikać z czynników z obu tych grup. Czynniki, które mogą wywołać dysortografię u dziecka to między innymi:

  • choroby matki w czasie ciąży,
  • niehigieniczny tryb życia kobiety w ciąży,
  • zaburzające równowagę organizmu traumatyczne doświadczenia kobiety z okresu ciąży,
  • komplikacje porodowe, prowadzące do niedokrwienia lub niedotlenienia dziecka,
  • uwarunkowania genetyczne (najprawdopodobniej odpowiadają za to zmiany w genach szóstego chromosomu).

3. Leczenie dysortografii

Stwierdzenie dysortografii u dziecka nie powinno być traktowane jako usprawiedliwienie dla popełniania błędów. To zaburzenie uczenia się powinno się korygować poprzez ćwiczenie poprawnego pisania oraz czytania. Dziecko musi sobie przyswoić poprawny zapis słów. Niezbędna do tego jest kontrola ze strony osoby dorosłej, która powinna motywować dziecko do pracy i poprawiać ewentualne błędy, aby uniknąć ich wpajania. Niezwykle ważne jest częste czytanie książek. W ten sposób dziecko wzrokowo przyswaja sobie nowe słowa, przez co zapamiętuje ich pisownię.

Dysortografia u dzieci wymaga od rodziców i nauczycieli więcej pracy z dziećmi cierpiącymi na to zaburzenie. Problem ten można skorygować i powinno się to zrobić, aby ułatwić dziecku naukę w przyszłości.

Anna Świeboda, 2 miesiące temu

Problemy ucznia

Komentarze