Imiennik — imiona męskie na literę A (strona 9 z 12)

Armin to oboczna forma imienia Herman.

Imię Arnold wywodzi się z języka germańskiego. Powstało z połączenia słowa arn ("orzeł") oraz waltan, czyli "rządzić, panować". Imię Arnold oznacza więc "mężczyznę, który rządzi jak orzeł".

Jest to imię męskie pochodzenia germańskiego. Pierwszy człon imienia stanowi arn ("orzeł"), drugim członem jest wolf ("wilk"). Może to oznaczać człowieka, który ma w sobie cechy orła i wilka.

Imię męskie pochodzenia hebrajskiego lecz uważa się także, że może ono wywodzić się z Egiptu. Oznacza "oświecony, wywyższony". W Biblii imię to nosił starszy brat i pomocnik Mojżesza i Miriam. W wersji arabskiej imię Aaron to Harun, Haroun. Wywodzi się od hebrajskiego Aharon, które było złożone z dwóch członów: ahr - "szczyt" oraz on - "drzewo dębowe, rdzeń drzewa".

Jest to imię zapośredniczone przez łacinę (Arsacius) z greki (Arsákios), dokąd zostało przejęte od Medów i Persów, gdzie było imieniem dynastii Arsacydów, której założycielem był Arsakes. Oznacza "mąż".

Jest to imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "męski".

Jest to imię męskie, pochodzenia greckiego, w wersji Artemios wywodzące się od imienia bogini Artemidy, a w wersji Artemes znaczące "bezpieczny, idealnego zdrowia".

Jest to imię męskie wywodzące się od imienia wczesnochrześcijańskiego biskupa św. Artemona.

Imię Artur, Artus pochodzi z języka celtyckiego. Powstało ze złożenia dwóch wyrazów: art - "niedźwiedź" i ur - "młody, piękny, kwitnący". Podstawę imienia może także stanowić celtyckie słowo ard, które oznacza "człowieka wysokiego, szlachetnego". W Polsce imię funkcjonuje od czasów średniowiecznych w formach: Artusz, Hartusz, Jartusz, Ortusz.

Jest to imię męskie pochodzenia greckiego. Oznacza: "szlachetny, arystokrata".