Imiennik — imiona męskie (strona 90 z 121)

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów pęko ("pęk, wiązka", ale też "pękać się" - "rozpadać się, przestawać być całym") i sław ("sława"). Mogło oznaczać "ten, którego sława jest silna i oparta na wielu czynach", albo też "ten, którego sława się rozpada".

Jest to imię pochodzenia greckiego, w którego funkcji został użyty wyraz pospolity poimen "pasterz".

Pioniusz jest to imię pochodzące od greckiego lub semickiego (syryjskiego) imienia Piónios, Peiónios o niejasnej etymologii.

To imię pochodzenia greckiego, od słowa petros ("skała"). Oznacza: "niezłomny jak skała". W Polsce imię to popularne stało się w średniowieczu.

To imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "pobożny", "cnotliwy". Jako przydomek imię to po raz pierwszy pojawiło się u cesarza rzymskiego Antonina Piusa (138-161). Imię Pius zostało przyjęte przez dwunastu papieży.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od łacińskiego przydomka pochodzącego od wyrazu pospolitego placidus, oznaczającego "spokojny, dobrotliwy, łagodny". Notowane w Polsce od XVII wieku.

Jest to imię męskie pochodzenia greckiego oznaczające "barczysty".

Jest to imię męskie pochodzenia greckiego, złożone z członów plut - "bogactwo, dostatek" i arch - "władca, panujący".

Jest to imię męskie pochodzenia greckiego.

Jest to imię męskie, którego patronem jest św. Polian.