Imiennik — imiona męskie (strona 79 z 121)

Jest to imię męskie, które powstało prawdopodobnie poprzez zlanie się dwóch członów końcowych staropolskich imion: członu -mysł ("myśleć") i -sław ("sława, sławić"), kiedy świadomość ich pochodzenia zatarła się.

Jest to starosłowiańskie imię męskie, złożone z członów myśli- ("myśleć") i -bor ("walczyć, zmagać się"). Być może oznaczało "tego, który myśli o walce" albo "tego, który obmyśla walkę".

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów myśli- ("myśleć") i -dar ("upominek, dar, ofiara"). Być może oznaczało "tego, który myśli o ofierze" albo "o darach".

Jest to imię pochodzenia słowiańskiego, oznacza: ponad walką, pokojowy, szczęśliwy. Wspomniane w dokumentach z 1211 roku jako Niebor Ciekawostka: Inna forma tego imienia to Nabur.

Jest to imię pochodzenia słowiańskiego, oznacza: ponad walką, pokojowy, szczęśliwy. Wspomniane w dokumentach z 1211 roku jako Niebor. Ciekawostka: Inna forma tego imienia to Nabur.

Jest to staropolskie imię męskie. Imię to składa się z dwóch członów: na ("na") oraz dar ("upominek, dar, ofiara"). Mogło ono oznaczać "ten, który jest darem".

Jest to imię pochodzenia słowiańskiego, oznacza: ponad walką, pokojowy, szczęśliwy. Wspomniane w dokumentach z 1211 roku jako Niebor.

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów nad- ("nad" lub człon pochodzący od innych wyrazów) i -mir ("pokój, spokój, dobro"). Być może oznaczało "tego, kto przynosi prawdziwy pokój".

Jest to staropolskie imię męskie. Imię to składa się z dwóch członów: na ("na") oraz -god (goditi - "robić coś w stosownym czasie, dopasowywać, czynić odpowiednim"). Mogło ono oznaczać "ten, który pojawił się w stosownym czasie".

Jest to imię męskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od imienia Nahum, pochodzącego od hebrajskiego słowa "ten, który przynosi ukojenie".