Imiennik — imiona męskie na literę D (strona 6 z 8)

Jest to staropolskie imię męskie złożone z członów doma- ("dom") i -radz ("radzić" - dawniej "troszczyć się, dbać o coś"). Mogło oznaczać "ten, który troszczy się o swój dom lub ojczyznę". Ciekawostka W Polsce znajdują się cztery miejscowości o nazwie Domaradz.

Jest to imię pochodzenia starosłowiańskiego, oznacza "ten, który przynosi dobrą sławę swemu domowi". Po raz pierwszy wspomniane w dokumentach z 1219 roku. Ciekawostka Inne imiona powstałe od Domasław to Domisław i Domosław.

Jest to imię pochodzenia greckiego lub łacińskiego, od słowa domo ("poskramiać"). Oznacza "ten, który odważnie poskramia swoich wrogów" lub "poskromiony, oswojony". Ale również "pochodzący z rodu Domicjuszów".

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego, od nazwy rodowej Domicjuszy, wywodzącej się od łac. domitus, co oznacza "oswojony, poskromiony". Istniało kilku świętych patronów tego imienia. Ciekawostka Od imienia Domicjusz powstało imię Domicjan.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego, wywodzące się od słowa dominicus oznaczającego "Pański", "należący do Boga".

Jest to imię pochodzenia starosłowiańskiego, oznacza "rad gościom w domu". W Polsce imię to notuje się od XIII wieku. Ciekawostka Inne formy tego imienia to: Domach, Domarat, Domerat, Domierad, Domasz, Domarad.

Jest to imię pochodzenia starosłowiańskiego, oznacza "ten, który przynosi dobrą sławę swemu domowi". Wspomniane w dokumentach z XIII wieku. Ciekawostka Inne formy tego imienia to Domisław, Domasław.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego, oznaczające "pochodzący od Donata, należący do Donata".

Jest to imię pochodzenia celtyckiego, oznaczające: "silny tego świata" lub "władca świata".

Pochodzenia łacińskiego, od słowa donatus (darowany). Oznacza: "dziecko darowane przez Boga".