Imiennik — imiona żeńskie (strona 60 z 85)

Jest to żeński odpowiednik imienia Miron.

Jest to żeńska forma imienia Mironieg. W tej formie imię nienotowane w źródłach staropolskich.

Jest to staropolskie imię żeńskie, złożone z członów miro- (pokój, spokój, dobro) oraz -sława (sława). Oznaczać więc będzie osobę, która sławi pokój. W Polsce funkcjonuje oficjalnie od XXIII wieku.

Jest to żeński odpowiednik imienia Modest.

Jest to imię o nie do końca jasnej etymologii. Według jednej z teorii pochodzi ono od greckiego słowa monos oznaczającego jeden, sam, pojedynczy, jedynak i jedynaczka. Inna teoria głosi, iż imię to wywodzi się od greckiego monaché, co znaczy samotna, odosobniona.

Jest to staropolskie imię żeńskie, złożone z dwóch członów: morzy- ("zabijać, uśmiercać") i -sława ("sława"). Mogło oznaczać "tę, która sławi zabijanie".

Jest to starosłowiańskie imię żeńskie, złożone z dwóch członów: mści- ("mścić") i -sława ("sława"). Mogło oznaczać "tę, która zdobywa sławę mszcząc się na swych wrogach".

Jest to starosłowiańskie imię żeńskie, złożone z członów myśli- ("myśleć") i -bor-a ("walczyć, zmagać się"). Być może oznaczało "tę, która myśli o walce" albo "tę, która obmyśla walkę".

Jest to imię żeńskie, nawiązujące do jednej z trzech cnót wiary. Modne na Zachodzie imię Nadia jest zdrobnieniem od rosyjskiej wersji tego imienia, Nadieżdy.

Żeńska forma imienia Narcyz. W Polsce imię to pojawiło się w XIX wieku.