Imiennik — imiona męskie na literę B (strona 5 z 9)

Jest to mitologiczne imię męskie pochodzenia etruskiego lub greckiego o niepewnej etymologii. W mitologii nosił je heros Mantui, syn Tybru i nimfy Manto. Ciekawostka Bianor to nie tylko imię, ale także nazwa pająka z rodziny Salticidae (skaczące pająki) o wielkości od 3 do 4 mm, a także nazwa gatunku motyla: Bianor Papilio z rodzaju Papilio.

Jest to ludowa wersja imienia Vivianus. Wywodzi się z łaciny i oznacza: pełen życia.

Jest to imię męskie, będące neologizmem utworzonym poprzez dodanie do imienia Biedrzych (staropolskiej formy imienia Fryderyk) typowej dla imion słowiańskich końcówki -sław. Imię to funkcjonuje oficjalnie od XIV wieku.

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów biez- ("bez") i -(w)uj ("wuj"). Może zatem oznaczać "ten, który nie ma wuja". Ciekawostka Inną formą tego imienia jest Bezwuj

Jest to imię męskie, którego patronem jest św. Biryn, biskup Dorchester, zmarły w 650 r.

Jest to imię męskie pochodzące z języka łacińskiego, utworzone od przymiotnika blandus (ż. blanda) i oznacza: "powabny, wdzięczny, czarujący", ewentualnie "uprzejmy, przyjacielski".

Jest to imię pochodzenia starosłowiańskiego. Oznacza: "walczący blisko wroga" lub "obok walecznego druha". Imię notowane od XIII wieku.

Jest to imię pochodzenia łacińskiego, od słowa blatio ("gadać, paplać"). Oznacza gadułę lub błagającego, modlącego się. W Polsce imię to jest notowane od XIII wieku.

Jest to polskie imię męskie, pochodzenia germańskiego, od saskiego bodo ("posłaniec").Imię to może być także skrótem imion Bodomar ("sławny poseł") lub Bodowin ("sławny przyjaciel").

Jest to męskie imię pochodzenia słowiańskiego. Wywodzi się od wyrazów Bóg i Dan, czyli "dany", tak więc imię to można objaśnić jako "dany przez Boga". Początkowo używana była inna forma tego imienia - Bohdan. Forma Bogdan zyskała popularność w XIX wieku.