Imiennik — imiona męskie (strona 57 z 121)

Jest to podwójne imię męskie, którego patronem jest św. Juda Tadeusz. Juda wywodzi się od hebrajskiego jada - "chwalić, dziękować". Tadeusz pochodzi od aramejskiego słowa tadda - "pierś", a także "godny czci, odważny".

Łacińskie imię męskie, które oznacza "szczęśliwy".

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego. Powstało w wyniku spolonizowania łacińskiego imienia Julianus. W Polsce występuje od XIII wieku.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego. Oznacza ono "należący do rodu Juliuszów". Jego żeńskim odpowiednikiem jest Julia.

Imię męskie z czasów staropolskich. Składa się z części unie oznaczającej "lepszy" oraz sław, oznaczającego "sława". Całość znaczy "ten, który cieszy się najlepszą sławą". Ciekawostka Od tego imienia pochodzą Uniesław, Unisław, Huniesław.

Imię pochodzenia łacińskiego, od słów ius i iurandum ("przysięga"). Oznacza: "ten, na którego przysiędze można polegać".

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego, oznaczające "słuszny, sprawiedliwy, właściwy".

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego, wywodzące się od słowa iustus - "sprawiedliwy".

Rozszerzona forma imienia Justyn. Oznacza: "silny uczciwością i prawością". W Polsce imię to zaczęło się pojawiać dopiero w XIX wieku.

Łacińskie imię męskie. Stanowiło przydomek, pochodzący od wyrazu iuvenalis oznaczającego "młody, młodzieńczy, nierozważny". Imię notowane w Polsce od 1248 roku.