Imiennik — imiona żeńskie (strona 57 z 85)

Jest to imię prawdopodobnie pochodzenia niemieckiego, powstałe z połączenia części imion Maria i Magdalena lub też Maria i Helena. Inna teza głosi, że imię to przywędrowało z języka holenderskiego, gdzie Marleene jest formą imienia Magdalena.

Jest imię żeńskie pochodzenia biblijnego. Pochodzi z języka aramejskiego gdzie mar, mar(a)tha, marta, oznacza "pani domu, gospodyni, pani". W Polsce używane od XIII wieku.

Jest to to imię pochodzenia łacińskiego" żeńska forma imienia Martius czyli Marcin. Oznacza:"należąca do Marsa" (boga wojny).

Jest to jedna z form (prawdopodobnie romańska) imienia Maria.

Jest to imię żeńskie pochodzące od łacińskiego przymiotnika marina" morska.

Imię to najprawdopodobniej jest przekształconą formą imienia Marianna. Możliwe, że pochodzi od rzekomej słowiańskiej bogini urodzaju Marzanny, wg niektórych wymyślonej przez Długosza. Inna hipoteza mówi z kolei, że Marzanna to polska nazwa Mary bądź Mareny, która była słowiańską boginią śmierci" wtedy uzasadnienie ma zwyczaj topienia Marzanny, do dziś kultywowany.

Jest to imię żeńskie, powstało prawdopodobnie jako zdrobnienie Małgorzaty lub Marzanny.

Jest to żeński odpowiednik imienia Mateusz.

Jest to imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, notowane w Polsce po raz pierwszy w 1459 roku, pochodzi od wyrazu pospolitego (później przydomka) oznaczającego "macierzyński". Materna oznacza zatem "macierzyńska".

Jest to imię żeńskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa matrona oznaczającego "pani".