Imiennik — imiona męskie (strona 54 z 121)

Greckie imię męskie, pochodzi od słowa hektor czyli "mocno trzymający". Ono z kolei pochodzi od słowa echo, które oznacza "posiadać, utrzymywać". Ciekawostka Od tego imienia pochodzi Hektor.

Jest to imię męskie. Wywodzi się od hebrajskiego Jaaqob, które można tłumaczyć dwojako: "zesłany by karać nas za nasze grzechy" lub też "ten, którego Bóg ochrania". Imię to bywa także łączone z arabskim słowem "jakub" - władca.

Jest to imię męskie pochodzenia biblijnego. Po hebrajsku zwrot Jochanan oznacza "Bóg jest łaskaw". Imię to nosił jeden z apostołów. Zostało przejęte najpierw do greki, a potem do łaciny. Rozpowszechniło się we wszystkich krajach chrześcijańskich.

Jest to imię męskie tradycyjnie występujące w parze, nadawane na cześć Jana Chryzostoma, Złotoustego - biskupa Konstantynopola, pisarza chrześcijańskiego, uznawanego za największego kaznodzieję kościoła Wschodu, doktora Kościoła, świętego Kościoła katolickiego i prawosławnego.

Jest to imię męskie tradycyjnie występujące w parze, nadawane na cześć proroka Jana Chrzciciela (łac. Iohannes Baptista).

Jest to męskie imię dwuczłonowe, tradycyjnie nadawane na cześć Jana Gwalberta, żyjącego w XI wieku świętego katolickiego, opata, założyciela zakonu walombrozjanów, pochodzącego z rodziny florenckich patrycjuszy.

Jest to imię męskie dwuczłonowe, nadawane na cześć Jana Kantego (również nazywanego Janem z Kęt, którego nazwisko brzmiało Jan Wacięga) - prezbitera, polskiego świętego Kościoła katolickiego, profesora Akademii Krakowskiej.

Jest to imię męskie, nadawane tradycyjnie na cześć Jana Nepomucena - prezbitera, spowiednika Zofii Bawarskiej, męczennika i świętego Kościoła katolickiego.

Imię to powstało poprzez dodanie do imienia Jan, typowo słowiańskiej końcówki "sław. Jest to więc neologizm.

Łacińskie imię męskie wywodzące się od imienia boga Janusa.