Imiennik — imiona żeńskie (strona 52 z 85)

To żeńska wersja łacińskiego imienia Licyniusz. Ciekawostka: We Francji, w Regionie Centralnym, w departamencie Indre istnieje miejscowość i gmina Sainte-Lizaigne, której nazwa pochodzi od imienia św. Licynii.

Jest to imię pochodzenia grecko-łacińskiego, od nazwy krainy Lydii, położonej nad Morzem Egejskim. W Polsce popularne od początku XX wieku.

Jest to imię żeńskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa ligus oznaczającego czysty głos. Ciekawostka: Spopularyzował je Edgar Allan Poe poematem Ligeia. Ligia Kallina jest także główną bohaterką powieści Quo vadis Henryka Sienkiewicza.

To imię żeńskie pochodzenia łacińskiego. Od tego imienia powstało inne, w dwóch wariantach pisowni: Liliana i Lilianna.

Jest to imię pochodzenia łacińskiego, powstało od słowa"lilium" czyli lilia. Kwiat ten w starożytnym Rzymie uchodził za symbol nadziei, z kolei w chrześcijaństwie oznacza niewinność i czystość.

Jest to imię pochodzenia łacińskiego, powstało od słowa"lilium" czyli lilia. Kwiat ten w starożytnym Rzymie uchodził za symbol nadziei, z kolei w chrześcijaństwie oznacza niewinność i czystość.

Jest to imię żeńskie pochodzenia łacińskiego.

Jest to imię żeńskie, które pochodzi od łacińskiego wyrazu lilium - "lilia". Ciekawostka: Spopularyzował je Juliusz Słowacki w Lilli Wenedzie.

Jest to imię żeńskie" żeński odpowiednik imienia Linus, które jest imieniem pochodzenia łacińskiego. Ciekawostka: Lina to nie tylko imię ale także: elastyczne cięgno plecione lub skręcone z włókien lub drutu, mogące przenosić siły rozciągające, a także oprogramowanie umożliwiające kompilowanie i uruchamianie programów na wielu systemach operacyjnych,

Pochodzenia hiszpańskiego (piękna) lub niemieckiego (miła).