Imiennik — imiona męskie (strona 51 z 121)

Jest to imię pochodzenia łacińskiego, wywodzące się od wyrazu pospolitego honor "cześć, godność, honor", utworzone na wzór dawnych gentiliciów za pomocą sufiksu -ius. W Polsce poświadczone po raz pierwszy w XIV wieku.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego - inna forma imienia Horacy.

Jest to imię męskie pochodzące od łacińskiej nazwy rodowej Horatius. Imię to występowało w Polsce już w średniowieczu, m.in. w formach Horacy, Oracy, a także Jaracz, Jeracz.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "ogrodnik". Pochodzi od nazwiska rzymskiego rodu Hortensjuszy.

Jest to imię męskie pochodzenia germańskiego. Tłumaczy się je jako: "człowiek wyróżniający się rozumem", ponieważ człon hugu oznacza "umysł, rozum", natomiast beraht to "sławny".

To imię męskie z czasów staropolskich. Składa się z elementu uby oznaczającego "ubyć, ubywać" i sław oznaczającego "sława". Imię oznacza "ten, który pomniejsza sławę", albo "ten, którego pojawienie się na świecie wiąże się z gorszą sławą". Ciekawostka Od tego imienia pochodzi imię Ubysław.

Jest to imię męskie, które powstało przez skrócenie germańskich imion ze składnikiem hugu ("rozum, umysł"), oznacza człowieka "rozumnego, bystrego".

Germańskie imię męskie. Pochodzi od hun - "wojownik" i beraht - "słynny". Ciekawostka We Francji w regionie Nord-Pas-de-Calais, w departamencie Pas-de-Calais, istnieje miejscowość i gmina Humbert.

Jest to imię męskie pochodzenia greckiego. Jest spolszczeniem łacińskiego imienia Egidiusz o źródłosłowie greckim.

Jest to imię męskie o niepewnej etymologii. Według najbardziej rozpowszechnionej teorii wywodzi się od łacińskiego wyrazu ignis, oznaczającego "ogień". W Polsce imię to jest po raz pierwszy poświadczone w XIV wieku.