Imiennik — imiona męskie na literę T (strona 4 z 6)

Jest to słowiańskie imię męskie, złożone z członów yomi- (tomiti - "dręczyć, męczyć") i -sław ("sława"). Mogło oznaczać np. "tego, którego dręczy potrzeba sławy", "tego, który jest udręczony sławą" lub "ten, który dręczy innych swą sławą".

Jest to imię męskie błędnie wywodzone od łac. tristis - smutny, ponury, nieszczęśliwy.

Jest to imię pochodzenia łacińskiego, utworzone od nazwy miejscowej Troja w Azji Mniejszej lub w Italii.

Jest to imię żeńskie pochodzenia greckiego, od gr. Tryphaina, co pochodzi od gr. tryphe - "miękkość, łagodność, delikatność".

Jest to imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od greckiego tryfe, co oznacza "miękkość, łagodność".

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów: trzebie- ("karczować, trzebić, czyścić") i -mir ("pokój". Mogło oznaczać "tego, który oczyszczając od wroga zapewnia pokój". Ciekawostka: Inne formy tego imienia to: Trzebiemiar, Trzebiemier

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów trzebie- ("czyszczenie, trzebienie", "ofiara") i -sław ("sława"). Mogło oznaczać "tego, który niszczy sławę (wrogów)" lub może "tego, który sławi ofiarę". Ciekawostka: Inne formy tego imienia to: Trzebisław, Trzebosław

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów trzebie- ("czyszczenie, trzebienie, ofiara") i -mysł ("myśleć")"według innej interpretacji, trěba ("sprawa, ofiara") i po-trěba ("potrzeba") mogło ono oznaczać "tego, którego potrzebą jest myślenie", "myślącego, mądrego". Ciekawostka: Inna forma tego imienia to Trzebomysł.

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członu strze(ży)- ("strzec") oraz członu -bor ("walczyć, zmagać się"). Mogło oznaczać "tego, który strzeże walcząc". Ciekawostka: Inna forma tego imienia to Strzebor

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów trzebo- ("czyszczenie, trzebienie, ofiara") i -wit ("pan, władca"). Mogło oznaczać "pana ofiary"- "tego, który sprawuje ofiarę".