Imiennik — imiona męskie na literę L (strona 4 z 6)

Jest to imię męskie" pochodzi od starorzymskiego nazwiska, które nosili mężczyźni należący do rodu Liwiuszów.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "długi".

To imię męskie pochodzenia germańskiego, utworzone z elementów hlut - "głośny", "sławny" i heri, oznaczającego "dowódca wojskowy", jeśli stanowił drugi człon imienia. Ciekawostka: Od imienia Lotara II wzięła się nazwa Lotaryngia - regionu we Francji.

Germańskie imię męskie oznaczające "bardzo kochany". Inna teza głosi, iż jest to imię pochodzenia litewskiego. Pierwszy człon wiąże się z litewskim słowem liauti - "zakończyć, przestać", livis - "przestawanie". Człon drugi to litewskie barti - "rugać, gromić, borykać się". Ciekawostka: Inne formy tego imienia to: Libard, Lifard, Lubart, Lubert, Lupard.

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów lub- ("miły, przyjemny, kochany") i -gost ("gość"). Mogło oznaczać "ten, który lubi gości".

Jest to staropolskie imię męskie, zrekonstruowane na podstawie nazwy łąki Lubodroża w powiecie kościańskim, złożone z członów lubo- ("miły, luby, kochany") i -drog ("drogi").

To staropolskie imię męskie, złożone z członów Lubo- ("miły, przyjemny, kochany") i -mir ("pokój, spokój, dobro"). Mogło oznaczać "ten, który miłuje pokój".

Jest t staropolskie imię męskie, złożone z członów lubo- ("miły, przyjemny, kochany") i -mir ("pokój, spokój, dobro"). Mogło oznaczać "ten, który miłuje pokój".

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów lubo- ("miły, luby, kochany") i -radz (radzić - dawniej "troszczyć się, dbać o coś"). Imię to mogło oznaczać "tego, kto troszczy się o tych, których kocha". Ciekawostka: Luboradz to nie tylko imię, ale także trzy miejscowości w Polsce: Luboradz - wieś w woj. dolnośląskim, w pow. jaworskim, w gminie Mściwojów, Luboradz - wieś w woj. łódzkim, w pow. kutnowskim, w gminie Krośniewice oraz Luboradz - wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. łobeskim, w gminie Resko.

Est to staropolskie imię męskie, zrekonstruowane na podstawie nazwy wsi Lubowidz i Lubowidza oraz jeziora Lubowidzkiego, złożone z członów Lubo- ("miły, luby, kochany") i -wid ("widzieć", ale może od widz - "sługa, posłaniec").