Imiennik — imiona męskie (strona 46 z 121)

Jest to staropolskie imię męskie. Składa się z członu gości- ("gościć", "gość") -mir ("pokój, spokój, dobro"). Mogło zatem oznaczać "ten, u którego gości spokój".

Jest to imię pochodzenia starosłowiańskiego. Oznacza: "gościom rad, gościnny". Wspomniane w dokumentach z XII wieku. Ciekawostka Istnieją trzy miejscowości w Polsce o nazwie wywodzącej się od tego imienia, a są to: Gościeradów-Kolonia, Gościeradów Plebański, Gościeradz.

Jest to imię pochodzenia starosłowiańskiego, oznacza: "z gościnności sławny". Wspomniane w dokumentach z XIII wieku, a w formie Gostesław pojawiło się już w 1155 roku. Ciekawostka Gościsław to także wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie średzkim, w gminie Udanin.

Jest to imię pochodzenia staroniemieckiego, od słów got ("Bóg") i hart ("silny, mocny"). Oznacza: "gorący wyznawca Boga".

Jest to imię pochodzenia staroniemieckiego, od słów got ("Bóg") i fridu ("obrona, opieka"). Oznacza: "ten, który jest pod boską opieką".

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od rzeczownika gratia ("łaska, uczynność, usłużność, wdzięk").

Jest to łacińskie imię męskie, które oznacza "uczynny, miły, przyjemny, wdzięczny". Pierwsze notowania tego imienia w Polsce pochodzą ze średniowiecza.

To imię starogermańskie, które oznacza "stanowczy władca".

To imię męskie pochodzenia starosłowiańskiego, składające się z członu grodz(i) - "grodzić, otaczać płotem" i sław - "sława".

To staropolskie imię męskie, składające się z członu gromi - "gromić, uderzać jak grom" i sław - "sława", co oznacza "mający nieodpartą sławę".