Imiennik — imiona żeńskie (strona 39 z 85)

Jest to imię żeńskie pochodzenia greckiego, złożone z członów ifios "silny, mocny" i genes "narodzony".

Jest to imię żeńskie, będące zdrobnieniem od imienia Jadwiga. Obecnie funkcjonuje jako samodzielne imię.

Jest to żeński odpowiednik imienia Ignacy, które posiada nieustaloną do końca etymologię. Według najbardziej rozpowszechnionej teorii, imię wywodzi się od łacińskiego wyrazu ignis, oznaczającego "ogień". Zachodzi jednak również podobieństwo między tym imieniem, a nazwą łacińskiego rodu Egnacjuszów (Egnatii).

Jest to imię żeńskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słów hild "walka, potyczka" i funs "gotowy", co mogło oznaczać "gotową do walki".

Łacińskie imię żeńskie, znaczy"ta, która młóci zboże".

Jest to imię żeńskie, węgierska odmiana imienia Helena.

Imię żeńskie z czasów staropolskich, składające się z elementów: imi oznaczającego"jąć","rozpocząć" i sława, oznaczającego"sława". Imię znaczy więc tyle co"ta, która zapoczątkowuje sławę".

Jest to imię żeńskie pochodzenia germańskiego. Znaczenie imienia to: "córka bohatera".

Germańskie imię żeńskie. Występowało historycznie w formach Ingardis i Hingardis i było znane już w średniowiecznej Polsce. Składa się z dwóch elementów: ing, pochodzącego od germańskiego Ingwa, Ingu, oznaczajacego"członek plemienia Ingweonów". Drugi element pochodzi od germańskiego słowa gardaz"ogrodzenie, płot", garda"pleciony płot, obora", garto"ogród". Imię oznacza"ogrodzona posiadłość". Słowo ing może też oznaczać imię germańskiego boga albo nazwę plemienia Ingweonów.

Germańskie imię żeńskie, pochodzące od słów ing - imienia jednego z bogów nordyckich i frír, w staronordyckim -"piękno".