Imiennik — imiona żeńskie (strona 25 z 85)

Jest to imię żeńskie o niepewnej etymologii. Na ogół przypisywane jest mu pochodzenie gockie i znaczenie "prawdziwie szlachetna", ale może też oznaczać "opiekunka wszystkich".

Jest to zdrobniała forma imienia Elżbieta, od dawna występująca samodzielnie. W Polsce imię to jest spotykane od XIV wieku, na ogół wśród kobiet o niemieckich korzeniach.

Jest to imię pochodzenia hebrajskiego oznaczające "Bóg moją przysięgą"

Jest to żeńska forma imienia Emanuel, wywodzącego się od zwrotu, oznaczającego"Bóg z nami".

Jest to imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, o znaczeniu "ta, która się dobrze zasłużyła". Ciekawostka Inne formy tego imienia to: Emerencjana, Emerencjanna.

Jest to imię żeńskie pochodzenia germańskiego. Żeński odpowiednik imienia Emeryk, wywodzącego się ze starogermańskiego imienia Amalaryk, oznaczającego "władca Amalów". Emeryka może wywodzić się również z saksońskiego Emmerich i oznaczać "zawsze bogata".

Jest to imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, oznaczające "zasłużona". Ciekawostka Emerita i Emeritus to "zasłużony, wysłużony". Z tego właśnie źródła wywodzą się polskie słowa - emeryt, emerytka.

Jest to imię rzymskie pochodzenia etruskiego, ukształtowane w języku łacińskim. Pochodzi od nazwy rzymskiego rodu Emiliuszów, oznacza osobę gorliwą, pilną, żarliwą lub kogoś, kto się gorliwie o coś stara. W Polsce znane od XV wieku.

Żeńska forma imienia Emilian. Jest to imię pochodzenia łacińskiego, od słowa aemulor ("ta, która rywalizuje, współzawodniczy, zazdrośnica") lub od nazwy rodu rzymskiego Emiliuszy (Aemilius).

Jest to imię pochodzenia niemieckiego, prawdopodobnie skrót imion Ermengard, Irmgard. W Polsce rozpowszechnione dopiero w XIX wieku.