Imiennik — imiona żeńskie (strona 22 z 85)

Jest to staropolskie imię żeńskie, złożone z członów doma- ("dom) i -czaja ("spodziewać się, oczekiwać"). Mogło oznaczać "ta, która oczekuje w domu", lub "oczekiwana w domu".

Jest to imię staropolskie żeńskie złożone z członów doma- ("dom") i -sława ("sława"). Mogło oznaczać "przynosząca sławę domowi". W źródłach polskich poświadczone pierwszy raz w XIII wieku. CiekawostkaPochodne tego imienia to Domisława i Domosława.

Jest to imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, oznaczające "należąca do Domicjusza, adoptowana przez Domicjusza".

Jest to żeński odpowiednik imienia Dominik. Imię łacińskie, oznacza "należąca do Pana".

Jest to imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, notowane w Polsce już od XXV wieku, wywodzące się od łacińskiego przydomka Domna, pochodzącego od celtyckiego Domnus, Donnus lub łacińskiego Dominus ("Pan").

Jest to żeński odpowiednik imienia Donat. Łacińskie "donatus" oznacza "darowany przez Boga".

Jest to imię żeńskie pochodzące z greckiego: doron - dar i Theós - bóg, "dar od boga". Jego męskim odpowiednikiem jest Doroteusz. W Polsce imię to używane jest od XIII wieku.

Jest to spolszczenie greckiego imienia Doris, znanego z mitologii greckiej. Imię to oznaczało kobietę pochodzącą z Doris, krainy w środkowej Grecji.

Jest to słowiańskie imię żeńskie, złożone z członów drogo- ("drogi") i -mir ("pokój, spokój, dobro"). Mogło ono oznaczać "tę, której drogi jest pokój". Odpowiednik męskiego imienia Drogomir. Ciekawostka Inne formy tego imienia to: Drogmira, Dragomira, Drahomira, Drohomira, Dargomiera.

Jest to staropolskie imię żeńskie, złożone z członów drogo- ("drogi") i -sława ("sława"). Mogło ono oznaczać "ta, której droga jest sława". W źródłach polskich poświadczone w XIV wieku.