Imiennik — imiona męskie (strona 112 z 121)

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów trzebie- ("czyszczenie, trzebienie, ofiara") i -mysł ("myśleć")"według innej interpretacji, trěba ("sprawa, ofiara") i po-trěba ("potrzeba") mogło ono oznaczać "tego, którego potrzebą jest myślenie", "myślącego, mądrego". Ciekawostka: Inna forma tego imienia to Trzebomysł.

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członu strze(ży)- ("strzec") oraz członu -bor ("walczyć, zmagać się"). Mogło oznaczać "tego, który strzeże walcząc". Ciekawostka: Inna forma tego imienia to Strzebor

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów trzebo- ("czyszczenie, trzebienie, ofiara") i -wit ("pan, władca"). Mogło oznaczać "pana ofiary"- "tego, który sprawuje ofiarę".

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego, wywodzące się od rzymskiej nazwy rodowej prawdopodobnie pochodzenia etruskiego.

Jest to staropolskie imię męskie. Składa się z członu twardo- ("twardy") -mir ("pokój, spokój, dobro"). Może zatem oznaczać "trwały, stabilny pokój".

Jest to imię męskie pochodzenia germańskiego, zapisywane w Polsce od średniowiecza. Pierwszy człon to diot - "lud"" drugi to bald - "odważny, śmiały". Można je tłumaczyć jako "sławny wśród ludzi" Ciekawostka: Inna forma tego imienia to Teobald

Jest to imię pochodzenia łacińskiego, prawdopodobnie od nazwy rzeki Tyber

Jest to imię pochodzenia łacińskiego (Tiburtius) o niepewnej etymologii. Przypuszcza się, że utworzone zostało od nazwy miejscowej Tiburis.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego, od nazwy rodowej Titianus, co oznacza "pochodzący od Tytusa", "należący do Tytusa".

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego, pierwotnie przydomek od nazwy tigris, "idis - "tygrys, tygrysica".