relacje z rówieśnikami

Mówi się, że najważniejszych rzeczy nie można kupić i wiele w tym prawdy. Podczas gdy większość dzieci piszących list do św. Mikołaja marzy o nowych zabawkach, sprzęcie elektronicznym czy słodyczach, niektóre maluchy przeżywają traumę. List do miłego pana z brodą wydaje się... ostatnią deską ratunku.

Relacje międzyludzkie to jeden z najważniejszych elementów ludzkiego życia. Już od pierwszych tygodni życia wchodzimy w sieć społecznych związków, a szczególną rolę w rozwoju pełnią relacje z rówieśnikami. Już w wieku przedszkolnym powstają pierwsze przyjaźnie, które mają wpływ na funkcjonowanie dziecka w dalszym życiu. Jakie jest znaczenie relacji rówieśniczych? Jak pomóc dziecku nawiązać relacje z rówieśnikami?

Dzieci są tylko dziećmi, jednak niektóre z nich, nawet nieświadomie, mogą wyrządzić drugim ogromną krzywdę. Przekonała się o tym Carrie Golledge oraz jej 6-letnia córka, która była nękana i zastraszana przez rówieśników ze szkolnej ławki. Matka postanowiła opublikować w Internecie poruszający apel.

Shauna Rae jest niezwykłą młodą kobietą, która zmaga się z problemami, o których większość jej rówieśniczek nie ma pojęcia. 22-latka przestała rosnąć i wygląda jak siedmiolatka. - Wyglądam jak dziecko i jestem traktowana jak dziecko - mówi kobieta.

Wiele osób uważa, że za iloraz inteligencji u dziecka odpowiadają głównie geny. Według specjalistów inteligencja to dużo bardziej złożony problem, na który wpływa wiele różnych dodatkowych czynników, jak np. wychowanie oraz otoczenie, w którym przebywa dziecko. Rozwój malucha w pierwszych latach jego życia jest niezwykle intensywny, dlatego warto go wspomagać już od kołyski. Oto kilka cennych wskazówek, dzięki którym możesz poprawić inteligencję swojego dziecka.

Prawie każdy 8-latek ma smartphona, potrafi nakręcić krótki filmik i wrzucić go do sieci. Na Facebooku, Instagramie, Snapchacie teoretycznie nie można się zarejestrować, jeśli nie skończyło się 13 lat, ale to nie jest realną przeszkodą. A szkoda, bo to, co dzieci wrzucają do sieci, budzi czasami niemałe kontrowersje.

Wybieranie przedszkola. Szukając najlepszego przedszkola dla swojej pociechy, ustal, co jest dla ciebie i twojego dziecka ważne (kadra, budynek, wyposażenie sal, żywienie, zajęcia dodatkowe, plac zabaw itp.). Sprawdź dokładnie informacje na stronie internetowej, odwiedź placówkę, porozmawiaj z kadrą (pamiętaj, że lepiej skorzystać z wyznaczonych godzin lub umówić się na wizytę wcześniej).

Subkultury młodzieżowe to mniej lub bardziej zorganizowane grupy, których członkowie wyróżniają się ze społeczeństwa specyficzną postawą, ideologią, zainteresowaniami, a często również wyglądem. Członkowie subkultur młodzieżowych, tacy jak emo, punki, skinheadzi, czy goci mają poczucie przynależności do danej grupy, która wyróżnia ich z ogółu. Współczesne subkultury młodzieżowe są często reakcją na rzeczywistość, w której młodzież nie może się odnaleźć. Chociaż grupy te to nie sekty, niekiedy przywiązanie do nich może przypominać przynależność do sekty.

Złe towarzystwo to niekiedy główne źródło problemów wychowawczych z dzieckiem i jego kłopotów w nauce. Zrzucenie całej odpowiedzialności za postępowanie nastolatka na „nieokrzesanych przyjaciół” własnej pociechy nie usprawiedliwia nikogo. Niejednokrotnie wejście w subkulturę czy świat przestępczy wynika z zaburzonych relacji na linii dziecko-rodzice, a chuligaństwo, wulgaryzmy, pijaństwo czy branie narkotyków stanowią przejaw niezgody nastolatka na to, jak rodzice go traktują. Złe zachowanieto nieme wołanie dziecka o pomoc, prośba o zainteresowanie się nim i jego problemami, szczególnie w okresie adolescencji, kiedy nastolatki przeżywają kryzys tożsamości.

Wyśmiewanie i prześladowanie to problemy, z którymi na co dzień borykają się dzieci. Mogą być one obiektem kpin ze strony rówieśników z bardzo różnych powodów. Najczęściej "winny" jest ich wygląd. Tak też było w przypadku pewnego 3-letniego chłopca. Doświadczył on wielu nieprzyjemności z powodu swoich rudych włosów. Lauren Russell podczas opieki nad swoim synem Noahem, usłyszała od innego dziecka, że jej syn jest okropny, ponieważ ma rude włosy. Matka była załamana słysząc to, ponieważ od razu domyśliła się, że jej syn musi przechodzić gehennę. To z pewnością nie była jednorazowa sytuacja. Na kolejnej stronie zobaczysz WIDEO, dotyczące depresji u dzieci Zobacz także: Matka 1,5-rocznego chłopca doznała szoku, kiedy odebrała go z przedszkola. "Nie mogłam odkleić koszulki od jego ciała"

Płaczliwość dziecka może być frustrująca dla rodziców i szkraba. Opiekunowie chcą chronić maluchy przed przykrością, dyskomfortem, lękami, ale czasami mimo wileu starań, dzieci płaczą bezustannie. Płacz dziecka to podstawowy komunikat dla otoczenia, że maluchowi jest źle, że czegoś się boi albo coś je boli. Może świadczyć o różnych stanach emocjonalnych dziecka, być reakcją na zmiany w otoczeniu, trudności w rodzinie, ale też informować o dolegliwościach chorobowych albo rozwoju infekcji. Dlaczego dziecko płacze? Płaczliwe dziecko - jakie są tego przyczyny? Jak uspokajać płaczące dzieci?

Relacje z rówieśnikami mają istotny wkład w rozwój emocjonalny dziecka. Już w wieku przedszkolnym dziecko zaczyna przebywać coraz więcej ze swoimi rówieśnikami - pojawiają się pierwsze przyjaźnie, dziecko uczy się budować więzi z osobami spoza najbliższej rodziny. Relacje z rówieśnikami pomagają także wyćwiczyć umiejętności interpersonalne, tak potrzebne w dorosłym życiu.

Okres poniemowlęcy to czas, kiedy maluch dorasta do współpracowania i wspólnej zabawy z rówieśnikami. Z małego egoisty i egocentryka staje się zdolny do dzielenia się i wczuwania w emocje innych.

Palenie wśród młodzieży od dawna jest powszechnym problemem. Już nawet dzieci próbują papierosów, a wiele z nich z czasem popada w nałóg. Uzależnienie od nikotyny ma bardzo poważne konsekwencje dla zdrowia młodego człowieka. Ze względu na bierne palenie cierpi nie tylko on sam, ale również jego otoczenie. Palenie papierosów przez młodzież ma wiele przyczyn, a jedną z nich jest negatywny wzorzec przekazywany przez rodziców. Rzucanie palenia jest bardzo trudne i wielu osobom się to nie udaje, dlatego tak ważne jest szybkie reagowanie na podejrzenie, że dziecko zaczęło palić.

Wpływ grupy rówieśniczej na dziecko daje się zaobserwować już u małych szkrabów, które oddziałują na siebie wzajemnie w przedszkolu. Wówczas interakcje są podejmowane głównie dla zabawy. Kiedy dziecko idzie do szkoły, staje się członkiem nowej formalnej grupy – klasy szkolnej. Koledzy z klasy wpływają na proces kształtowania się osobowości dziecka. Atmosfera w klasie zależy między innymi od poziomu zintegrowania klasy, norm grupowych, stosunków między dziećmi, pozycji i ról poszczególnych członków grupy rówieśniczej. Znaczenie rówieśników uwypukla się w okresie dorastania, kiedy słabnie autorytet rodziców, a głównym punktem odniesienia dla własnych zachowań stają się koledzy i koleżanki.

Pierwsza randka to niezwykle ekscytujące wydarzenie, które jednocześnie wzbudza w nas duże obawy. Pierwsza miłość nastolatków jest piękna, gdyż jest taka świeża i nowa. Jednak brak doświadczenia sprawia, że nie wiemy jak się zachować. Dobry pomysł na randkę możemy zaczerpnąć z doświadczeń kolegów lub koleżanek. Warto jednak działać intuicyjnie. Najważniejsze, aby pierwsza randka sprawiła radość tobie i twojej dziewczynie lub chłopakowi. Wydarzenie to warto wcześniej zaplanować i przygotować, chociaż spontaniczne spotkania również mogą okazać się sukcesem.

Starszy chłopak naszej nastoletniej córki zawsze wzbudza w nas obawy. Myśląc o pierwszej miłości naszego dziecka spodziewamy się, że obiektem jej uczuć będzie chłopiec w jej wieku, dlatego ktoś o kilka lat starszy jest dla nas dużym zaskoczeniem. Dla wielu kobiet zainteresowanie starszymi mężczyznami jest jednak czymś naturalnym. Chodzenie ze starszym chłopakiem ma wiele zalet – nie tylko dla dziewczyny, ale i dla rodziców. Nie należy więc wpadać w panikę i zabraniać córce kontaktów z nowym chłopcem. Może się bowiem okazać, że nasze obawy są bezpodstawne.

Grupy rówieśnicze pełnią ważną funkcję w rozwoju emocjonalnym i społecznym dziecka. Koledzy stanowią, oprócz wpływów wychowawczych rodziców i nauczycieli, istotny element procesu socjalizacji. Czy to grupa przedszkolna, klasa szkolna, banda, paczka przyjaciół czy subkultura– wszystkie grupy formalne i nieformalne oddziałują na spostrzeganie własnej osoby i percepcję świata. W odniesieniu do grupy rówieśniczej kształtowana jest, m.in. tożsamość dziecka. Jak przynależność do grupy może wpływać na psychikę? Jak powstają normy grupowe? Co decyduje o pozycji dziecka w grupie?

Istnieje wiele propozycji zabaw i gier na przyjęcia urodzinowe dla dzieci. Oczywiście, każdy konkurs czy gra musi być dostosowana do wieku zaproszonych gości, ich liczby i zainteresowań. Zabawy mogą opierać się na rywalizacji kilku drużyn, mogą polegać na konieczności zaangażowania się wszystkich szkrabów, np. podczas wcielania się w role w trakcie inscenizacji jakiejś scenki itp. Gry na urodziny mogą mieć też charakter konkurencji, w której rywalizuje indywidualnie każdy z każdym, zbierając jak najwięcej punktów. Zabawy mogą odbywać się też w parach albo w zespołach. By uniknąć niepotrzebnych kłótni, dobór do grup najlepiej przeprowadzić w sposób losowy. Emocje rosną, kiedy maluchy muszą konkurować ze sobą i walczyć o nagrody. Nie muszą być to okazałe prezenty, wystarczą drobne upominki. Jakie zabawy na urodziny można zaproponować dzieciom?

Mówienie „nie” bardzo trudno przychodzi nastolatkom szczególnie wtedy, gdy chcą się przypodobać rówieśnikom. Odmowa zapalenia papierosa czy pójścia na piwo może wiązać się z brakiem akceptacji ze strony kolegów, a nawet wpływać na wykluczenie z grupy i ostracyzm społeczny. Z obawy przed krytyką i wyśmianiem, młodzież często ulega namowom i pokusom, nie umiejąc powiedzieć stanowczo „nie”. Uległość wynika z konformizmu i nieustabilizowanej samooceny. Zdolność obrony własnych poglądów i wyrażania własnego stanowiska to asertywność. Jak odmawiać w sposób asertywny, nie tracąc w oczach innych ludzi?

Nie istnieje coś takiego, jak najlepszy i uniwersalny taniec dla młodzieży. Wszystko zależy od upodobań nastolatka, jego preferencji muzycznych i charakteru. Nie każdy chce tańczyć, choć istnieje tak wiele rodzajów tańca, że udałoby się znaleźć coś dla każdego. Taniec, tak jak każda aktywność fizyczna, pozytywnie wpływa na koordynację i kondycję. Pozwala spotykać się z rówieśnikami i nawiązywać przyjaźnie. Kształtuje umiejętność realizacji swoich celów, uczy wygrywać i przegrywać.

Przyjaźń dzieci różni się nieco od przyjaźni dorosłych. Mówi się, że dziecięce przyjaźnie są spontaniczne i szczere, natomiast relacje między dorosłymi często są nastawione na uzyskanie osobistego sukcesu, nawet kosztem drugiej osoby. Relacje przyjacielskie mogą zawiązywać się już na etapie wieku przedszkolnego, kiedy przyjaciela rozumie się jako towarzysza zabaw. Małe dzieci mają też czasem „przyjaciela na niby”, wyimaginowanego kolegę lub koleżankę, do którego mówią i z którym się bawią. W wieku szkolnym rola przyjaciela ewaluuje. Kontakty nie służą jedynie zabawie, ale także dyskusjom, nauce, rozwijaniu wspólnych zainteresowań. Wśród nastolatków powstają pierwsze przyjaźnie międzypłciowe (chłopiec-dziewczyna), które stanowią przedsmak związków intymnych.

Rozwój społeczny przedszkolaka wiąże się przede wszystkim z wejściem w nowy świat, a mianowicie z debiutem w przedszkolu. Dziecko uczy się integrować z zupełnie nową grupą społeczną, musi odnaleźć swoje miejsce w tej grupie, przyswoić unikatowe wzorce przeżywania, myślenia i działania w różnych sytuacjach. Dzięki grupie rówieśniczej i kontaktom społecznym maluch poszerza swoją wiedzę o różnych rolach społecznych. Już nie tylko jest synem/córką, wnukiem/wnuczką, bratem/siostrą, ale staje się przedszkolakiem, kolegą/koleżanką. Pobyt w przedszkolu daje okazję do poszerzenia repertuaru zachowań dziecka i przygotowuje do kolejnego wyzwania w życiu, jakim jest szkoła.

Kontakty z rówieśnikami stanowią bardzo istotny aspekt rozwoju społecznego dzieci. Grupa rówieśnicza jest naturalną płaszczyzną uczenia się ról społecznych i odbywania treningu interpersonalnego. Już niemowlęta wykazują potrzebę obcowania z ludźmi, reagują płaczem na nieobecność rodzica. W miarę dorastania dziecka zakres jego kontaktów rozszerza się – już nie tylko interakcje ograniczają się do rodziców, rodzeństwa, dziadków i dalszej rodziny, ale ważne miejsce zajmują koledzy i koleżanki z przedszkola albo szkoły. Potrzeba kontaktu z rówieśnikami uwypukla się wyraźnie w młodszym wieku szkolnym.