przyczyny dysleksji

Dysleksja u dzieci jest zaburzeniem objawiającym się trudnościami w nauce czytania i pisania. Ze względu na dobry stopień rozwoju intelektualnego, brak poważnych wad wzroku czy słuchu oraz schorzeń neurologicznych u dziecka, a także prawidłową opiekę dydaktyczną i środowiskową, nauka czytania i pisania powinna przebiegać prawidłowo. Mimo spełnienia wszystkich wymogów i warunków, problemy z czytaniem i pisaniem jednak się pojawiają. Dlaczego?

Dysleksja jest zaburzeniem rozwojowym upośledzającym zdolność dziecka do nauki czytania i pisania. Skuteczna pomoc zależy od jak najwcześniejszego rozpoznania problemu. Jest to zaburzenie neurologiczne objawiające się wybiórczymi trudnościami w nauce . Dziecko dyslektyczne ma trudności w sylabizowaniu, czytaniu, i to mimo prawidłowego IQ, zgodnego z wiekiem. Dysleksja upośledza percepcję szyku słów lub liczb w tekście pisanym. Dzieci nie potrafią sprawnie przekładać głosek na litery oraz brzmienia wyrazów na ich zapis graficzny, ani składać ich we właściwym porządku podczas czytania i pisania.

Problemy z czytaniem zwykło się określać mianem dysleksji. Pierwsze kłopoty z czytaniem u dzieci ujawniają się na początku ich kariery szkolnej. Maluch nie potrafi skojarzyć znaku graficznego (litery) z dźwiękiem (głoską), myli litery podobnie brzmiące, np. d-t, k-g, przekręca wyrazy, nie potrafi złożyć głosek w słowa, nie rozumie treści przeczytanego tekstu. Dysleksja rozwojowa może towarzyszyć innym formom trudności w nauce, takim jak dysgrafia (niski poziom graficzny pisma, koślawe litery) czy dysortografia (popełnianie błędów ortograficznych, mimo znajomości zasad pisowni). Istnieje też dysleksja nabyta, czyli utrata już opanowanej umiejętności czytania, która powstaje najczęściej wskutek urazów głowy. Jak manifestują się u dzieci problemy z czytaniem i jak im zapobiegać?

Proces diagnostyczny dysleksji rozwojowej jest skomplikowany i dość trudny, gdyż wymaga zebrania wielu różnych informacji na temat dziecka i jego efektów nauczania. Rzetelna diagnoza dysleksji może być postawiona dopiero po 10 roku życia. W przypadku młodszych uczniów mówi się o tzw. ryzyku dysleksji. Pierwsze objawy dysleksji można wychwycić już na etapie przedszkola lub „zerówki”. By wychwycić dzieci, które przejawią specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu, warto zastosować Skalę Ryzyka Dysleksji autorstwa prof. Marty Bogdanowicz. Jeżeli dziecko skończy III klasę szkoły podstawowej i nadal utrzymują się u niego objawy dysleksji, maluch powinien zostać skierowany na specjalistyczne badania do poradni pedagogiczno-psychologicznej. Jak dokładnie wygląda diagnozowanie dysleksji?