Jakie imiona były popularne przed wiekami?

Imiona słowiańskie kryją w sobie pierwiastek magiczny. Wierzono, że imię zaopatrzy młodego człowieka w potrzebne mu na polu walki cnoty. Wskazywały one również na konieczność utrzymania pokoju w osadzie, np. Krzesimir (‘ten, który odnawia pokój’), Sławomir (‘ten, który zdobywa sławę poprzez pokój’), Mirosław (‘ten, który sławi pokój’), Gniewomir (‘ten, który łagodzi gniew’). Imię zatem było swego rodzaju wróżbą.

Co ciekawe, imię w okresie staropolskim nadawano dziecku, które ukończyło 7. rok życia. Czyniono to w czasie tzw. postrzyżyn. Do tego czasu dziecko nosiło imię zastępcze, które miało umniejszać jego wartość. Wierzono, że w ten sposób ochroni się je przed nieczystymi mocami.

Nie przegap: Mama zdradza, co zrobiła, gdy jej dzieci ciągle chorowały

W staropolszczyźnie długo funkcjonowały imiona dwuczłonowe, np. Dobromiła, Bogumił. Nadawano je dzieciom z wyższych warstw społecznych. Warto wspomnieć, że do XV wieku imię Bolesław zarezerwowane było jedynie dla członków panującej dynastii.

Ludzie biedniejsi nosili imiona jednoczłonowe, pochodzące od przymiotników i rzeczowników pospolitych. Były one motywowane miejscem pochodzenia, np. Nowak (osoba nowa w danym miejscu), Czech, Prus; wyglądem zewnętrznym, np. Broda, Białowąs; wykonywanym zajęciem lub pracą fizyczną, np. Kowal.

Niemal wszystkie te nazwy własne już nie funkcjonują w formie imion, jednak przeszły w Polsce na pozycję nazwisk.

Na następnej stronie obejrzysz WIDEO

Zobacz także: Historia, która wyciska łzy. Chorowała na raka, ale leczono ją na inną chorobę

Do XVI wieku imiona słowiańskie współistniały z imionami chrześcijańskimi. Najczęściej w chwili narodzin nadawano dziecku imię pogańskie, a dopiero na chrzcie wybierano małoletniemu patrona z kanonu świętych, którego imię miało oficjalnie nosić. Zasady te zmieniły postanowienia Soboru Trydenckiego, które zakazywały nadawania dzieciom imion pogańskich.

A zatem w XVII i XVIII wieku popularne były imiona świętych, np. Teresa, Ksawery, Agnieszka, Walery. Chłopcom najczęściej nadawano imiona: Jan, Stanisław, Andrzej, Wojciech i Antoni.

Redakcja poleca: Zimowy napój mocy. Rozgrzewa, wzmacnia i stawia na nogi

W dobie oświecenia w Polsce na większą skalę zaczęły być nadawane imiona świeckie. Inspiracje w tym zakresie czerpano zwłaszcza z literatury, stąd choćby popularność Malwiny i Oskara.

Na początku XIX wieku przypomniano sobie również o imionach staropolskich, co zdaniem onomastów miało związek z troską o zachowanie tożsamości narodowej w okresie zaborów. Szukano zatem imion w dawnych księgach, odtwarzano je, rekonstruowano (nierzadko błędnie).

Po latach nieobecności w księgach metrykalnych ponownie zaczęto odnotowywać imiona takie jak: Bronisław, Ludomir, Dobrosław, Bogusława, Mścisław.

Zobacz także: Co się stanie, jeżeli będziesz codziennie jeść jedną łyżkę chia?

Na początku XX wieku niezwykle popularne stały się imiona zapożyczane z języków zachodnich (angielskiego, francuskiego i niemieckiego). Na liście imion nadawanych w Polsce pojawiła się choćby Żaneta, imię pochodzenia francuskiego.

Nadal jednak pamiętano o imionach spotykanych na ziemiach polskich od wieków. Do II wojny światowej popularne były imiona: Jan, Stanisław, Józef, Tadeusz, Władysław, Janina, Maria, Marianna, Helena i Krystyna.

Sprawdź koniecznie: Barszcz czerwony instant pod lupą. Cukier, wzmacniacze smaku, tłuszcz palmowy, sporo chemii

W tym okresie daje się zauważyć pierwsze wyraźnie zarysowane mody imiennicze. Przy wyborze imienia rodzice często kierowali się jego popularnością. W tym okresie dążenie do oryginalności i wyróżnienia się poprzez imię było bardzo rzadkie.

W latach 70. i 80. wieku w czołówce najpopularniejszych imion znajdowały się imiona, takie jak: Agnieszka, Anna, Magdalena, Patrycja, Małgorzata, Marcin, Tomasz, Piotr, Andrzej.

Nie przegap: Pomogą pozbyć się pasożytów z organizmu. Kosztują grosze

W Polsce nie ma oficjalnej listy imion, których nie wolno nadawać dziecku. Od wieków jednak istniały imiona, którym nie wolno było ochrzcić dziecka.

I tak w okresie staropolskim niektóre imiona, choćby Bolesław, Kazimierz, Władysław, można było nadać jedynie członkom panującej dynastii.

W Polsce nigdy nie można było również nadać imienia Jezus. Z kolei imię żeńskie Maria, dzisiaj niezwykle popularne, do XVI wieku było imieniem zakazanym w kraju nad Wisłą. Zaczęło pojawiać się ono dopiero po reformacji, niemal wyłącznie w rodzinach protestanckich.

Po II wojnie światowej do rzadkości należy nadawanie chłopcu imienia Adolf, które do lat 30. XX wieku było stosunkowo popularne. Unika się również imienia Alfons, gdyż i ono budzi dwuznaczne skojarzenia.

Redakcja poleca: Kilka razy poroniła, ale się nie poddała. Urodziła sześcioraczki