Imiennik — imiona żeńskie na literę L (strona 5 z 6)

Jest to imię, pochodzące z łaciny. Powstało od słowa lucina i oznacza"niosąca światło" oraz"narodziny". W Polsce imię to zyskało popularność w XVIII wieku.

Jest t o imię żeńskie pochodzenia starogermańskiego. Wywodzi się od słów liut i gard. Oznacza "ochronę ludu".

To staropolskie imię żeńskie, używane też na pozostałym obszarze słowiańskim, złożone z członów ludo- ("ludzie, ludziom") i -miła ("miła"). Znaczenie: "miła ludziom". Ciekawostka: Inne formy tego imienia to: Ludomiła, Ludzimiła, Ludźmiła.

Germańskie imię żeńskie oznaczające, złożone z członów hlud" "sława" i wulf" "wilk". Oznacza "sławny wilk (sławna wilczyca)" i stanowi żeński odpowiednik imienia Ludolf. Ciekawostka: Liczba (czytaj: liczba pi)" stała matematyczna, która pojawia się w wielu dziedzinach matematyki i fizyki jest inaczej zwana ludolfiną.

To staropolskie imię żeńskie, używane też na pozostałym obszarze słowiańskim, złożone z członów ludo- ("ludzie, ludziom") i -miła ("miła"). Znaczenie: "miła ludziom". Ciekawostka: Innymi formami tego imienia są: Ludmiła, Ludzimiła, Ludźmiła.

Jest to żeński odpowiednik imienia Ludomir.

Jest to żeński odpowiednik imienia Ludwik.

Jest to imię żeńskie pochodzące od starogermańskiego imienia Luitwine. Można je tłumaczyć jako "przyjaciółka ludzi" bądź "lubiąca duże zgromadzenia ludzi".

Jest to żeński odpowiednik imienia Ludwik.

To imię żeńskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od nazwiska rzymskiego rodu Lukrecjuszów.