Imiennik — imiona męskie na literę P (strona 4 z 8)

To imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "pobożny", "cnotliwy". Jako przydomek imię to po raz pierwszy pojawiło się u cesarza rzymskiego Antonina Piusa (138-161). Imię Pius zostało przyjęte przez dwunastu papieży.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od łacińskiego przydomka pochodzącego od wyrazu pospolitego placidus, oznaczającego "spokojny, dobrotliwy, łagodny". Notowane w Polsce od XVII wieku.

Jest to imię męskie pochodzenia greckiego oznaczające "barczysty".

Jest to imię męskie pochodzenia greckiego, złożone z członów plut - "bogactwo, dostatek" i arch - "władca, panujący".

Jest to imię męskie pochodzenia greckiego.

Jest to imię męskie, którego patronem jest św. Polian.

Jest to imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa polykarpos oznaczającego "płodny".

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów po ("po" i wiele innych znaczeń) oraz mir ("pokój, spokój, dobro").

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego, wywodzące się od nazwy rodu, która przypuszczalnie pochodzi od liczebnika "pięć" w jednym z języków oskijsko-umbryjskich.

Jest to imię męskie o pochodzeniu łacińskim. Wywodzi się od rzymskiego nazwiska Pompilius o nieznanej etymologii.