Imiennik — imiona męskie na literę D (strona 2 z 8)

Jest to staropolskie imię męskie z regionu Pomorza, złożone z dwóch członów: dale- ("daleko", "oddalać") i -win, równoważnego znaczeniowo członowi "wuj". Oznaczałoby więc "tego, czyj wuj jest daleko", "tego, którego rodzina ze strony matki jest daleko". Ciekawostka Inną formą tego imienia jest Dalewin. Ponadto Dalwin to również wieś w Polsce położona w województwie pomorskim.

Jest to imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "zdobywać".

Jest to imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa dámios, démios, oznaczającego "lekarza ludowego" oraz od greckiego słowa damaon, oznaczającego "poskromiciela, pogromcy" i "uzdrowiciela".

Jest to imię męskie pochodzenia hebrajskiego. Oznaczać może zarówno "Moim sędzią jest Bóg" jak i "Sędzia Boży". W Polsce używane od XIV wieku.

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów drogo ("drogi") i mir ("pokój, spokój, dobro"). Mogło ono oznaczać "ten, któremu drogi jest pokój". Ciekawostka Inne formy tego imienia to: Drogmir, Dragomir, Drahomir, Drohomir, Drogomir. Drogomir to także nazwa herbu szlacheckiego.

Jest to staropolskie imię męskie złożone z członów dargo ("drogi") i rad ("być zadowolonym, chętnym, cieszyć się").

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów drogo ("drogi") i sław ("sława"). Mogło ono oznaczać "ten, któremu droga jest sława". Ciekawostka Inne formy tego imienia to Drogisław, Drogota, Drosław.

Jest to imię męskie pochodzenia perskiego. Utworzone z elementów daraya - "posiadać" i vahu - "dobro". Może to oznaczać kogoś, kto jest dobry. Według innych źródeł imię oznaczać może "posiadającego bogactwa". Imię to w odróżnieniu od swojego żeńskiego odpowiednika, którym jest Daria znana w Polsce od średniowiecza, pojawiło się w Polsce z pewnością co najmniej w XVIII wieku, było jednak niezwykle rzadkie. Popularność zyskało w XX wieku.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego, które oznacza "prezent, upominek, dar". Ciekawostka Imię to nie występuje w Polsce.

Jest to imię pochodzenia semickiego, wywodzące się od słowa, które ma kilka znaczeń: dowódca, opiekun, ukochany, godny kochania. Dawniej imię to było nadawane jako tytuł osobom, które sprawowały wysokie funkcje. W Polsce używane od XIII wieku.