ułożenie poprzeczne płodu

Wiedza o tym, czy dziecko przyjęło pozycję pośladkową, poprzeczną czy główkową ma ogromne znaczenie dla lekarzy. Dzięki niej mogą ograniczyć ryzyko wystąpienia w trakcie porodu sytuacji nieprzewidzianych i niebezpiecznych. W okolicznościach, gdy nie widzą szans na poród siłami natury, z góry zakładają cięcie cesarskie - chyba, że dziecko w ostatniej chwili zmieni pozycję. Która pozycja jest najbardziej bezpieczna?

Cesarskie cięcie (łac. sectio caesarea) potocznie zwane jest „cesarką”. Jest to zabieg chirurgiczny, który polega na rozcięciu powłok brzusznych i macicy w celu wyjęcia dziecka z łona matki, gdy poród naturalny jest niemożliwy. Jeśli poród przez cesarskie cięcie jest planowany, kobieta znieczulana jest zewnątrzoponowo lub podpajęczynówkowo. Jeśli cesarskie cięcie musi być wykonane w trybie ostrym, pacjentce podaje się znieczulenie ogólne.

Choć dziecko przez znaczną część ciąży fika koziołki w brzuchu mamy, do woli zmieniając swoją pozycję, z tygodnia na tydzień ma w nim coraz mniej miejsca. W ostatnich tygodniach ciąży na ogół ogranicza się więc do wiercenia i rozpychania. To, w jakiej pozycji zastanie dziecko poród, ma istotne znaczenie. Większość dzieci (9 na 10), mniej więcej w 32 tygodniu ciąży, przyjmuje prawidłowe ułożenie, główką do dołu. Jeżeli tego nie zrobi, po 34 tygodniu będzie mu coraz trudniej. Niektóre maluchy zostają w tzw. ułożeniu pośladkowym (położeniu miednicowym). Oznacza to, że w kierunku szyjki macicy zwrócona jest nie główka, lecz pupa. Nie jest to sytuacja komfortowa ani dla rodzącej i dziecka, ani dla lekarza odbierającego poród. Główka powinna rodzić się pierwsza, bo jest największa i toruje drogę reszcie ciała. Gdy kolejność ulega odwróceniu, pojawia się ryzyko utknięcia jej w kanale rodnym, niedotlenienia malucha i urazów okołoporodowych. Dlatego w takich przypadkach wykonuje się poród przez cesarskie cięcie.

Wady porodu w domu, to przede wszystkim brak specjalistycznego sprzętu i warunków szpitalnych na wypadek, gdyby poród przebiegał nieprawidłowo. Powikłania porodu mogą wystąpić także w przypadku prawidłowej, niezagrożonej ciąży. Na poród domowy nie mogą zdecydować się kobiety cierpiące na cukrzycę, mające wady wzroku, chorą tarczycę i inne problemy zdrowotne. Nawet ciąża niskiego ryzyka nie gwarantuje bezpieczeństwa porodu domowego, i nie daje gwarancji, że kobieta w przypadku powikłań dojedzie do szpitala na czas.