szczepienia dla dzieci

10 czerwca w szpitalu w Genui (północne Włochy) zmarła 18-latka zaszczepiona preparatem AstraZeneca. Po kilku dniach od przyjęcia szczepionki wystąpiła u niej zakrzepica. Eksperci zaznaczają, że należy zmienić strategię szczepień tym preparatem.

Szczepienia budzą wśród rodziców różne emocje. Jedni są ich zwolennikami, inni przeciwnikami. Zdecydowana większość rodziców decyduje się jednak podejmować działania profilaktyczne i w ten sposób chronić swoje dzieci przed wieloma groźnymi chorobami.

Kolonie i wakacyjne obozy już powoli się zapełniają. Pora na dwumiesięczny okres wypoczynku. Wyjazdom towarzyszą formalności: podpisywanie dokumentów, sprawdzenie karty szczepień. Co jednak w przypadku, gdy dziecko nie ma pełnych szczepień? Czy organizator może odmówić przyjęcia dziecka na kolonie?

Pneumokoki są bakteriami wywołującymi zakażenie w organizmie, co może stać się przyczyną zapalenia płuc, ucha środkowego, zatok czy oskrzeli. Ponadto prowadzą do takich chorób inwazyjnych (pneumokokowych) jak: zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych lub posocznicy. Szczepienie powinno być wykonane pomiędzy 6. tygodniem a 5. rokiem życia dziecka.

Szczepienie na rotawirusy to szczepienie zalecane, a więc nie jest finansowane przez państwo, jak wszystkie szczepienia obowiązkowe. Taka doustna szczepionka przeciw rotawirusom kosztuje kilkaset złotych i jest podawana w dwóch lub trzech dawkach. Chroni przed infekcją rotawirusową, wywołującą, szczególnie u dzieci ostrą biegunkę i wymioty, które mimo opieki mogą doprowadzić do odwodnienia. Szczepienie można przeprowadzić w 2. miesiącu życia dziecka.

Meningokoki to bakterie z rodzaju Neisseria grupy C, groźne dla zdrowia i życia. Mogą wywoływać między innymi ropne zapalenie opon mózgowych czy posocznicę. Zakażenie meningokokami może też spowodować silne uszkodzenie mózgu. Bakterie te przenoszą się drogą kropelkową, przez kontakt bezpośredni lub pośredni przez przedmioty. Istnieje jednak sposób na meningokoki - szczczepionka, która skutecznie przed tą bakterią chroni. Komu jest zalecana i kiedy można ją wykonać?

Pneumokoki są bakteriami odpowiedzialnymi za wywoływanie zakażeń w organizmie. To one powodują choroby pneumokokowe, np. posocznicę lub zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Dodatkowo często są przyczyną zapalenia płuc, zatok, oskrzeli czy też ucha środkowego. Szczepionka na pneumokoki powinna być wykonana między 6. tygodniem życia dziecka a 5. rokiem. Czy szczepienie na pneumokoki jest obowiązkowe? Kiedy szczepić na pneumokoki? Szczepienie przeciw pneumokokom - jakie są skutki uboczne?

Przez pół roku udawała, że szczepi dzieci. Mówiła rodzicom, że dziecko zostało zaszczepione, po czym... wyrzucała ampułki do śmietnika! Nagle, pracowników kliniki coś zaczęło niepokoić.

Niemowlę po szczepieniu ochronnym często bywa apatyczne, marudne, osłabione i ospałe. Po wyjściu z gabinetu lekarskiego uważnie obserwujesz maluszka i przez kilka dni martwisz się, czy wszystko jest w porządku. Niektóre reakcje poszczepienne są prawidłowe, inne – wymagają konsultacji lekarskiej. Jak je rozpoznać i rozróżnić? Pamiętaj, że szczepionka to nic innego jak trening odporności. Zawarte w niej osłabione drobnoustroje pobudzają organizm dziecka do walki. Przeciwciała odpornościowe rozprawiają się z upozorowanym atakiem wirusów lub bakterii, by maluszek zyskał odporność nabytą.

Kalendarz szczepień obowiązkowych jest szczególnie ważny dla rodziców małych dzieci. Szczepienia dla niemowlaka znacznie zmniejszają ryzyko chorób, które mogą być bardzo groźne, a najbardziej w okresie niemowlęcym i wczesnoszkolnym. Szczepienia obowiązkowe są przeznaczone dla niemowląt, dzieci i młodzieży. Są to szczepienie przeciwko WZW typu B, gruźlicy, błonicy, tężcowi, krztuścowi, odrze, różyczce i śwince. Jak wygląda kalendarz szczepień?

Gorączka u niemowlęcia po przebytym szczepieniu to zupełnie naturalna reakcja, ale dla wielu nieświadomych tego faktu rodziców jest to powód do zmartwień.

Szczepienie DTP jest procedurą medyczną, której celem jest zapewnienie ochrony przeciw trzem chorobom: błonicy, tężcowi i krztuścowi. Jest ono obowiązkowe, podawane dzieciom według kalendarza szczepień. Co zawierają dostępne preparaty? Kiedy je podawać? Czy istnieje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych?

Kalendarz szczepień jest zbiorem zaleceń specjalistów, który został ustalony przez Główny Inspektorat Sanitarny. W kalendarzu tym znajdują się szczepienia zalecane. Ten rodzaj szczepień jest płatny, ale bardzo ważny. Szczepienia zalecane pomagają budować odporność organizmu zarówno dzieci, jak i dorosłych, na mało powszechne bakterie. Istotne jest, że niektóre z tych szczepień są wskazane dla osób, które wyjeżdżają za granicę do krajów, gdzie występują groźne choroby.

Szczepienie WZW typu B wykonuje się domięśniowo trzy razy w ciągu pierwszego roku życia dziecka, a później powtarza w 14. roku życia w odstępie 0-1-6 miesięcy. Szczepienie przeciw WZW typu B powoduje wytworzenie ochronnych przeciwciał anty-HBs u ok. 95% szczepionych osób. Szczepionkę podaje się także osobom, które nie zostały zaszczepione przed 14. rokiem życia, pracownikom służby zdrowia i studentom kierunków medycznych, pacjentom przewlekle chorym i osobom z ich otoczenia. Wirusowe zapalenie wątroby w 5-10% przypadków przechodzi w postać przewlekłą, która może spowodować marskość wątroby bądź raka wątroby.

Szczepienie MMR II to preparat skojarzony zapewniający odporność wobec wirusów odry, świnki i różyczki. Jej nazwa pochodzi od pierwszych liter angielskich nazw chorób, przed którymi chroni. Jak działa szczepionka i czy jest bezpieczna?